ଲେଖକ ପରିଚୟ

• ନାମ: କାର୍ତ୍ତିକଚନ୍ଦ୍ର ରଥ (୧୯୪୯-୨୦୧୯)।

• ବୃତ୍ତି ଓ ପରିଚୟ: ସେ ବୃତ୍ତିରେ ଅର୍ଥନୀତିର ଅଧ୍ୟାପକ ଥିଲେ ଏବଂ ଏକାଧାରରେ ଜଣେ ସଫଳ ନାଟ୍ୟକାର, ନାଟ୍ୟ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଓ ନାଟ୍ୟ ସଂଗଠକ ଭାବରେ କୃତିତ୍ୱ ଅର୍ଜନ କରିଛନ୍ତି।

• ପ୍ରଥମ ରଚନା: ରେଭେନ୍ସା କଲେଜିଏଟ୍ ସ୍କୁଲରେ ପଢ଼ୁଥିବାବେଳେ ସେ ତାଙ୍କର ପ୍ରଥମ ନାଟକ ‘ଏଇ ଦେଶ ଏଇ ମାଟି’ ରଚନା କରି ରାଜ୍ୟସ୍ତରୀୟ ଶିଶୁନାଟକ ସମାରୋହରେ ପ୍ରଥମ ପୁରସ୍କାର ଲାଭ କରିଥିଲେ।

• ଉଲ୍ଲେଖଯୋଗ୍ୟ କୃତି: ‘ଜୀବନ ଯଜ୍ଞ’, ‘ଅନ୍ୟ ଆକାଶ’, ‘ମୁଁ ଦୁହେଁ’, ‘ତୃତୀୟ ପୃଥ‌ିବୀ’, ‘ବହ୍ନିମାନ’, ‘ଈଶ୍ଵର ଜଣେ ଯୁବକ’, ‘ସ୍ଵୟଂବର’ ଓ ‘ମାଂସର ଫୁଲ’ ପ୍ରଭୃତି।

• ପୁରସ୍କାର: ୧୯୮୫ ମସିହାରେ ତାଙ୍କୁ ‘ନିଃସଙ୍ଗ ବିସର୍ଗ’ ନାଟକ ପାଇଁ ଓଡ଼ିଶା ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡ଼େମୀ ପୁରସ୍କାର ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଥିଲା।

• ଏକାଙ୍କିକାର ଆଭିମୁଖ୍ୟ: ପଠିତ ‘ଆହୁତି’ ଏକାଙ୍କିକାରେ ପୁତ୍ରକନ୍ୟାମାନଙ୍କର ସ୍ୱାର୍ଥପରତା ଓ ବସ୍ତୁବାଦୀ ଚିନ୍ତାଧାରା ପ୍ରତିଫଳିତ ହୋଇଛି।

ଏକାଙ୍କିକାର ପର୍ଯ୍ୟାୟଭିତ୍ତିକ ମୂଳପାଠ, ଶବ୍ଦାର୍ଥ ଏବଂ ବ୍ୟାଖ୍ୟା

ଏହା ଏକ ନାଟକ ହୋଇଥିବାରୁ ଏଥିରେ କବିତା ପରି ପଦ ନଥାଏ। ତେଣୁ ସମଗ୍ର ବିଷୟବସ୍ତୁକୁ ୪ଟି ମୁଖ୍ୟ ଦୃଶ୍ୟ ବା ପର୍ଯ୍ୟାୟରେ ବିଭକ୍ତ କରି ଆଲୋଚନା କରାଯାଇଛି।

୧. ପ୍ରଥମ ପର୍ଯ୍ୟାୟ: ପରିବାରର ସ୍ଥିତି ଏବଂ ଦଶାହ ପ୍ରସ୍ତୁତି

ମୂଳପାଠ (ପ୍ରମୁଖ ସଂଳାପ):

(ମଞ୍ଚ ଆଲୋକିତ ହେବା ମାତ୍ରେ ଦେଖାଯାଇଛି– ସମୟ ସକାଳ। କୌଣସି ଏକ ଗାଁରେ ମଧ୍ଯବିତ୍ତ ଘରର ବୈଠକଖାନା ପରିବେଶ । କାନ୍ଥରେ ସ୍ୱର୍ଗତ ଗଜେନ୍ଦ୍ରନାଥଙ୍କର ଏକ ବିରାଟ ଫଟୋ । ବଡ଼ପୁଅ ଦେବେନ୍ଦ୍ରବାବୁ ଟୁଲ୍ ଉପରେ ଛିଡ଼ାହୋଇ ଫଟୋଟିରେ ଫୁଲମାଳ ପିନ୍ଧାଉଛନ୍ତି I ତଳେ ପାର୍ଶ୍ଵରେ ତାଙ୍କ ସାନଭାଇ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ଛିଡ଼ା ହୋଇ ତାଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି ।) ... ଚଞ୍ଚଳା : ମାଇଲା ! ମୁଁ ଯେ ରାତିସାରା ଉଜାଗର, ଦେଖିଲାବେଳକୁ କ’ଣ ନା ମୁଗୁରା ମେଲା ! ... ଦେବେନ୍ଦ୍ର : ଚଞ୍ଚଳା ! ବାପା ଗଲା ଦିନଠୁ ମା’ର ଅବସ୍ଥା ତ ଦେଖୁଚ ! ପାଞ୍ଚଦିନ ହେଇଗଲା, ପାଣି ଟୋପାଏ ବି ମୁହଁରେ ଦଉନି। ... ଚଞ୍ଚଳା : ମାଇଲା ! ତେଣେ ମୋ’ ଝିଅ ପାଞ୍ଚଟାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ପରୀକ୍ଷା ! ବଡ଼ ଝିଅଟା ମୋର ଏଥର ବି.ଏ.ଟା ପାସ୍‌ କରିଗଲେ, ତାକୁ ହାତକୁ ଦି’ହାତ କରିଦିଅନ୍ତି ।

ଶବ୍ଦାର୍ଥ:

• ସ୍ୱର୍ଗତ: ମୃତ ବା ଯିଏ ସ୍ୱର୍ଗାରୋହଣ କରିଛନ୍ତି।

• ବୈଠକଖାନା: ଅତିଥିମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱାଗତ କରିବା ପାଇଁ ଥିବା ଘର।

• ଉଜାଗର: ରାତି ନ ଶୋଇ ଅନିଦ୍ରା ରହିବା।

• ଦଶାହ: ମୃତ୍ୟୁର ଦଶମ ଦିନରେ ହେଉଥିବା ଶୁଦ୍ଧିକ୍ରିୟା।

• ହାତକୁ ଦି’ହାତ କରିବା: ବିବାହ କରାଇଦେବା (ରୂଢ଼ି ପ୍ରୟୋଗ)।

ବିସ୍ତୃତ ବ୍ୟାଖ୍ୟା: ନାଟକଟି ଏକ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ପରିବାରର ବୈଠକଖାନାରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଛି। ସ୍ୱର୍ଗତ ଗଜେନ୍ଦ୍ରନାଥଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ତାଙ୍କର ଦୁଇ ପୁଅ ଦେବେନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ଦଶାହ କର୍ମ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତି କରୁଛନ୍ତି। ବଡ଼ବୋହୂ ଚଞ୍ଚଳା (ଦେବେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ) ଅତ୍ୟନ୍ତ ସ୍ୱାର୍ଥପର। ସେ ଶ୍ୱଶୁରଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ କିମ୍ବା ଶାଶୂଙ୍କ ଦୁଃଖ ଅପେକ୍ଷା ନିଜ ଝିଅର ପରୀକ୍ଷା ଏବଂ ବିବାହକୁ ନେଇ ଅଧିକ ବ୍ୟସ୍ତ। ବାପାଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ମାଆ ଦୁଃଖରେ ଖିଆପିଆ ଛାଡି ଦେଇଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଚଞ୍ଚଳା ଏଥିପ୍ରତି ସମ୍ବେଦନଶୀଳ ନୁହେଁ।

୨. ଦ୍ଵିତୀୟ ପର୍ଯ୍ୟାୟ: ସମ୍ପତ୍ତି ଭାଗବଣ୍ଟାର ଯୋଜନା

ମୂଳପାଠ (ପ୍ରମୁଖ ସଂଳାପ):

ଚଞ୍ଚଳା : ...ଦଶ ତୁଟେଇ ଗାଁରୁ ତମେ ସବୁ ଫେରିକି ଯିବା ଆଗରୁ ବାପାଙ୍କର ଯାହା ଯେମିତି ଯୋଉଠି ସମ୍ପଭି ଅଛି, ସେତକ ଯଦି ତମ ଭାଇଙ୍କ ଭିତରେ - ମା’ ଥାଉଥାଉ – ଭାଗବଣ୍ଟା ହୋଇଯା’ନ୍ତା, ତା’ହେଲେ ପଛକୁ ଆଉ କିଛି ଝାମେଲା ରହନ୍ତାନି ! ରାଜେନ୍ଦ୍ର : ୟେ ତମେ କ'ଣ କହୁଚ, ଭାଉଜ ? ... ସତରେ ଭାଉଜ, ତମେ ଆଜି ମୋର ଆଖୁ ଖୋଲି ଦେଇଚ। ଦେବେନ୍ଦ୍ର : ମୋର ପ୍ରସ୍ତାବ ହଉଚି – ଏଇ ପୁରୁଣା ଖାନଦାନୀ ଘରଖଣ୍ଡକ ଖଞ୍ଜା ସହିତ ତୁ (ମହେନ୍ଦ୍ର) ନବୁ । ମହେନ୍ଦ୍ର : ମୋର ଆପତ୍ତି ନାଇଁ । ସହରରେ ମୋ କୋଠାଟା ଅଧା ତିଆରି ହେଇ ପଡ଼ିରହିଚି। ଗାଁର ଏଇ ଖଞ୍ଜା ଘରଖଣ୍ଡକ କାହାରିକୁ ବିକିଦେଇ ସେଇଟା ପୂରା କରିଦେଇପାରିବି । ଦେବେନ୍ଦ୍ର : ଆଉ ପୋଖରୀ ସହ ତୋଟାଟା ରାଜୁ ଭାଗରେ ପଡ଼ିଲେ କେମିତି ହୁଅନ୍ତା ? ବାକି ରହିଲା ଜମି... ସେତକ ମୋ’ ଭାଗରେ ।

ଶବ୍ଦାର୍ଥ:

• ହଡ଼ପ କରିବା: ଅନ୍ୟର ସମ୍ପତ୍ତିକୁ ଜୋର ଜବରଦସ୍ତ ଛଡ଼ାଇ ନେବା।

• ଭାଲ୍ୟୁଏସନ (Valuation): ମୂଲ୍ୟ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ।

• ଖାନଦାନୀ: ବଂଶାନୁକ୍ରମିକ ବା ପୁରୁଷ ପୁରୁଷ ଧରି ରହିଆସିଥିବା।

• ଖଞ୍ଜା: ବଡ଼ ପାରମ୍ପରିକ ଘର ବା ପ୍ରାଙ୍ଗଣ।

ବିସ୍ତୃତ ବ୍ୟାଖ୍ୟା: ଚଞ୍ଚଳା ଖୁବ୍ ଚତୁରତାର ସହ ତିନି ଭାଇଙ୍କ ମନରେ ସମ୍ପତ୍ତି ଭାଗବଣ୍ଟାର ବିଷ ବୁଣି ଦେଇଛି। ସେ ଯୁକ୍ତି ବାଢ଼ିଛି ଯେ ମାଆ ବୁଢ଼ୀ ହୋଇଗଲେଣି, ତେଣୁ ସମ୍ପତ୍ତି ଚୋରି କିମ୍ବା ହଡ଼ପ ହୋଇଯିବାର ଭୟ ଅଛି। ଏହା ଶୁଣି ରାଜେନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ଦେବେନ୍ଦ୍ର ପ୍ରଭାବିତ ହୋଇଛନ୍ତି। ମଝିଆ ଭାଇ ମହେନ୍ଦ୍ର ଆସିବା ପରେ ଦେବେନ୍ଦ୍ର ସମ୍ପତ୍ତି ବାଣ୍ଟିବାର ପ୍ରସ୍ତାବ ଦେଇଛି। ତିନି ଭାଇ ନିଜ ନିଜ ସ୍ୱାର୍ଥ ଅନୁଯାୟୀ ସମ୍ପତ୍ତି ବାଣ୍ଟି ନେଇଛନ୍ତି: ମହେନ୍ଦ୍ର ସହରରେ ଘର ତୋଳିବା ପାଇଁ ଗାଁର ଖଞ୍ଜା ଘର ନେବାକୁ ରାଜି ହୋଇଛି, ରାଜେନ୍ଦ୍ର ଫ୍ୟାକ୍ଟରୀ କରିବା ପାଇଁ ତୋଟା ଓ ପୋଖରୀ ନେଇଛି ଏବଂ ଦେବେନ୍ଦ୍ର ଜମିତକ ନିଜ ଭାଗରେ ରଖିଛି। ଏଥିରେ ତିନି ଭାଇ ଖୁସି ହୋଇଛନ୍ତି।

୩. ତୃତୀୟ ପର୍ଯ୍ୟାୟ: ଅସହାୟ ମାଆ ଓ ପିଲାମାନଙ୍କ ସ୍ୱାର୍ଥପରତା

ମୂଳପାଠ (ପ୍ରମୁଖ ସଂଳାପ):

(ତିନି ଭାଇ ଯାକ ଖୁସିରେ କୋଳାକୋଳି ହାତ ମିଳାମିଳି ହେଲାବେଳେ ଭିତରୁ ଝିଅ କୁନି ସହ ମା’ ପ୍ରବେଶ କରିଛନ୍ତି ।) ... ମା’ : ସବୁ ହେଲା, ସମସ୍ତେ ସବୁ ପାଇଗଲେ । ... ତମେମାନେ ଇ ତ ମୋ ସାହା !! ମୋର ଭରସା ! ହେଲେ ମତେ ଖାଲି ଟିକେ ଏତିକି ଜଣେଇଦିଅ – ତମମାନଙ୍କର ଭାଗବଣ୍ଟାରେ ତମର ଏଇ ହୀନକପାଳୀ ବୁଢ଼ୀ ମା’ଟା କାହା ଭାଗରେ ପଡ଼ିଲା ? ଚଞ୍ଚଳା : ଏଡ଼େ ବଡ଼ ସହରଟାରେ ଅଢ଼େଇ ବଖରା ଭଡ଼ା ଘରେ ପାଞ୍ଚ ପାଞ୍ଚଟା ପାଠପଢୁଆ ଝିଅଙ୍କୁ ନେଇ ଆମେ କେମିତି ଚଢ଼ା ବଜାର ଦର ଭିତରେ ଦହଗଞ୍ଜ ହେଇ ଚଳୁଚୁଁ, ସେଥ୍ରେ ପୁଣି ମା’ଙ୍କୁ ନେଲେ, କୋଉଠି ରଖୁବୁ ? ମହେନ୍ଦ୍ର : ମୂଳରୁ ଇ ତ ତମ ଶାଶୂ ବୋହୂଙ୍କର ଜମା ପଡୁନି । କଲେଜ ପଢୁଆ ବଡ଼ଲୋକ ଘରର ଝିଅ ସେ ! ରାଜେନ୍ଦ୍ର : ଦୁଇ ପ୍ରାଣୀ ବୋଲି ଇ ତ ସବୁଠୁ ବେଶି ସମସ୍ୟା ! ... ସେମିତିରେ ମା’ର ଦେଖାଶୁଣା କିଏ କରିବ ? କୁନି : ସାବାସ୍ ! ଦେଖୁଚି, ତମେ ସମସ୍ତେ ମିଶି ଜୀବନସାରା କଷ୍ଟ କରି ବାପା ଅର୍ଜନ କରିଥିବା ସମ୍ପଭିତକ ନିଜ ନିଜ ଭିତରେ ଖୁବ୍ ସହଜରେ ବାଣ୍ଟି ଦେଇପାରିଲ। ଅଥଚ ଦଶମାସ ଦଶଦିନ ଗର୍ଭରେ ଧରି ଜନ୍ମ କରିଥିବା ଏଇ ବିଧବା ମା’ଟାକୁ ଟିକେହେଲେ ବି ବାଣ୍ଟି ପାରିଲନି ।

ଶବ୍ଦାର୍ଥ:

• ସାନ୍ନିଧ୍ୟ: ନିକଟତା ବା ପାଖରେ ରହିବା।

• ଦହଗଞ୍ଜ: ଅସୁବିଧା ବା ଯନ୍ତ୍ରଣା।

• ହୀନକପାଳୀ: ଯାହାର ଭାଗ୍ୟ ଖରାପ।

• ଆଡ଼ଜଷ୍ଟ (Adjust): ଖାପ ଖୁଆଇ ଚଳିବା।

ବିସ୍ତୃତ ବ୍ୟାଖ୍ୟା: ଭାଇମାନେ ସମ୍ପତ୍ତି ବାଣ୍ଟି ଖୁସି ହେଉଥିବା ବେଳେ ମାଆ ଓ ଝିଅ କୁନି ସେଠାରେ ପହଞ୍ଚିଛନ୍ତି। ମାଆ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖର ସହ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଛନ୍ତି ଯେ ସମ୍ପତ୍ତି ତ ବଣ୍ଟା ସରିଲା, କିନ୍ତୁ ଏହି ବୁଢ଼ୀ ମାଆଟି କାହା ଭାଗରେ ପଡିଲା? ଏହା ଶୁଣି ସମସ୍ତେ ନିରୁତ୍ତର ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି। ନିଜକୁ ବଞ୍ଚାଇବା ପାଇଁ ସମସ୍ତେ ଆଳ (excuse) ଦେଖାଇଛନ୍ତି। ବଡ଼ ବୋହୂ ଚଞ୍ଚଳା ଛୋଟ ଘର ଏବଂ ୫ ଝିଅଙ୍କ ଖର୍ଚ୍ଚର ଆଳ ଦେଖାଇଛି। ମଝିଆ ପୁଅ ମହେନ୍ଦ୍ର ତା' ସ୍ତ୍ରୀ ସହ ମାଆଙ୍କର ପଡେନାହିଁ ବୋଲି କହି ଏଡ଼ାଇ ଯାଇଛି। ସାନ ପୁଅ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ସ୍ୱାମୀ-ସ୍ତ୍ରୀ ଉଭୟ ବ୍ୟସ୍ତ ରହୁଥିବାରୁ ମାଆର ଯତ୍ନ ନେଇପାରିବେ ନାହିଁ ବୋଲି କହିଛି। ଝିଅ କୁନି ନିଜ ମାଆକୁ ପାଖରେ ରଖିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କଲେ ମଧ୍ୟ ସମାଜର ନିନ୍ଦାକୁ ଭୟ କରିଛି। ଶେଷରେ କୁନି କ୍ଷୋଭର ସହ କହିଛି ଯେ, ପୁଅମାନେ ସମ୍ପତ୍ତିକୁ ସହଜରେ ବାଣ୍ଟିନେଲେ, କିନ୍ତୁ ଜନ୍ମ କଲା ମାଆର ଦାୟିତ୍ୱ ନେବାକୁ କେହି ପ୍ରସ୍ତୁତ ନୁହନ୍ତି।

୪. ଚତୁର୍ଥ ପର୍ଯ୍ୟାୟ (ଶେଷ ଦୃଶ୍ୟ): ଓକିଲଙ୍କ ପ୍ରବେଶ ଓ ଉଇଲ୍‌ନାମା

ମୂଳପାଠ (ପ୍ରମୁଖ ସଂଳାପ):

(ମଞ୍ଚରେ ପୂର୍ଣାଲୋକ ଆସିବା ମାତ୍ରେ ପୂର୍ବର ପାରିବାରିକ ପରିବେଶ ପୁନଶ୍ଚ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହୋଇଛି ।) ଓକିଲ : (ହାତରେ ଲଫାପାଟିଏ ଧରି ବାହାରୁ ପ୍ରବେଶି) ... ବାପା ତମର ଯେମିତି ଦେବତା, ମା’ ବି ସେମିତି ଲକ୍ଷ୍ମୀ ସାଆନ୍ତାଣୀ ! ! ... ରାଜେନ୍ଦ୍ର : ଆଚ୍ଛା, ମଉସା – ଆମ ତିନି ଭାଇଙ୍କ ଭିତରେ ଭାଗବଣ୍ଟାରେ ଆଇନଗତ ସେମିତି କିଛି ଅସୁବିଧା ସୁବିଧା ହବନି ତ ? ଓକିଲ : ଭାଗବଣ୍ଟା ! କ'ଣ କହୁଛ ତମେ ? ତା’ କେମିତି ଆଉ ସମ୍ଭବ ? ... ବାପା ତମର ଯେ କେବେଠୁଁ ତାଙ୍କର ସ୍ୱ-ଅର୍ଜିତ ସମସ୍ତ ସମ୍ପଭିକୁ ଏକା ତୁମ ମା’ଙ୍କ ନାଁରେ ଇ ଉଇଲ୍ କରିଦେଇଯାଇଛନ୍ତି ! ! ତିନିହେଁ : ହ୍ଵାଟ୍ ? ମାନେ, ମାନେ ମା’ଙ୍କ ନାଁରେ ସମସ୍ତ ସମ୍ପତ୍ତିର ଉଇଲ୍... ! ! ଓକିଲ : ସତ କହିବାକୁ ଗଲେ, ବାପାଙ୍କ ଅନ୍ତେ...ପୁଅ ବା ଝିଅଙ୍କର ନୁହେଁ, ସମ୍ପତ୍ତି ଉପରେ ମା’ର ଇ ପ୍ରଥମ ଅଧିକାର ! ମା’ : (ଉଇଲ୍‌ନାମାଟିକୁ ଛାତିରେ ଚାପି ହସିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରି ଖୁବ୍ ଜୋରରେ କାନ୍ଦି ଉଠିଛନ୍ତି।)

ଶବ୍ଦାର୍ଥ:

• ଲଫାପା: ଖାମ୍ ବା Envelope।

• ସ୍ୱ-ଅର୍ଜିତ: ନିଜ ପରିଶ୍ରମରେ ରୋଜଗାର କରିଥିବା।

• ଉଇଲ୍‌ନାମା (Will): ମୃତ୍ୟୁ ପୂର୍ବରୁ ସମ୍ପତ୍ତିର ଇଚ୍ଛାପତ୍ର ବା ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ଦଲିଲ।

• କିଂକର୍ତ୍ତବ୍ୟବିମୂଢ଼: କ'ଣ କରିବେ କିଛି ଭାବି ନପାରି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇଯିବା।

ବିସ୍ତୃତ ବ୍ୟାଖ୍ୟା: ଏହି ଅନ୍ତିମ ଦୃଶ୍ୟରେ ବାପାଙ୍କର ପୁରୁଣା ବନ୍ଧୁ ତଥା ଓକିଲ ମଉସାଙ୍କର ପ୍ରବେଶ ଘଟିଛି। ପୁଅମାନେ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ପତ୍ତି ଭାଗବଣ୍ଟାର ଆଇନଗତ ଦିଗ ବିଷୟରେ ପଚାରିଛନ୍ତି। ଓକିଲ ମଉସା ଏକ ବଡ଼ ସତ୍ୟ ଉନ୍ମୋଚନ କରି କହିଛନ୍ତି ଯେ, ସମ୍ପତ୍ତିର କୌଣସି ଭାଗବଣ୍ଟା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ କାରଣ ସ୍ୱର୍ଗତ ବାପା ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ସ୍ୱ-ଅର୍ଜିତ ସମ୍ପତ୍ତିକୁ କେବଳ ତାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ ଅର୍ଥାତ୍ ମାଆଙ୍କ ନାମରେ ହିଁ ଉଇଲ୍ କରିଦେଇ ଯାଇଛନ୍ତି। ଏହା ଶୁଣି ସ୍ୱାର୍ଥପର ପୁଅମାନେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି ଏବଂ ତାଙ୍କ ମୁହଁ ବନ୍ଦ ହୋଇଯାଇଛି। ଓକିଲ କହିଛନ୍ତି ଯେ ସମ୍ପତ୍ତି ଉପରେ କେବଳ ମାଆଙ୍କର ହିଁ ପ୍ରଥମ ଅଧିକାର ଅଛି। ଶେଷରେ ମାଆ ସେହି ଉଇଲ୍‌ନାମାକୁ ଛାତିରେ ଲଗାଇ ଭାବପ୍ରବଣ ହୋଇ କାନ୍ଦି ଉଠିଛନ୍ତି, ଯାହାକି ପିଲାମାନଙ୍କର ପ୍ରକୃତ ଚେହେରା ଓ ନିଜ ସ୍ୱାମୀଙ୍କର ଦୂରଦୃଷ୍ଟିକୁ ଦର୍ଶାଉଛି।