ଲେଖକ ପରିଚୟ (Author Details)

• ନାମ: ମଧୁସୂଦନ ଦାସ (୧୮୪୮-୧୯୩୪)

• ଉପାଧି: ଉତ୍କଳ ଗୌରବ

• ଅବଦାନ (Contributions):

  • ସେ ଥିଲେ ଓଡ଼ିଆ ଜାତୀୟତାର ମୂର୍ତ୍ତିମନ୍ତ ପ୍ରତୀକ ଏବଂ ଆଧୁନିକ ଓଡ଼ିଶାର ନବନିର୍ମାତା।

  • ତାଙ୍କର ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ପ୍ରେରଣା ଓ ନେତୃତ୍ୱରେ ୧୯୦୩ ମସିହାରେ ଉତ୍କଳ ସମ୍ମିଳନୀ ଗଠିତ ହୋଇଥିଲା।

  • ଭାରତରେ ସର୍ବ ପ୍ରଥମେ ଭାଷାକୁ ଭିତ୍ତିକରି ୧୯୩୬ ମସିହା ଏପ୍ରିଲ ୧ ତାରିଖରେ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଉତ୍କଳ ପ୍ରଦେଶ ଗଠନ ହେବାର ସ୍ୱପ୍ନ ତାଙ୍କରି ଉଦ୍ୟମରେ ସାକାର ହୋଇଥିଲା।

  • ଓଡ଼ିଶାର ଶିଳ୍ପ, ରାଜନୀତି, ଶିକ୍ଷା ଇତ୍ୟାଦି କ୍ଷେତ୍ରରେ ତାଙ୍କର ଭୂମିକା ଅତ୍ୟନ୍ତ ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା।

  • ଆଇନ୍‌ ବ୍ୟବସାୟ, ରାଜନୀତି ଓ ସାମ୍ବାଦିକତା – ପ୍ରତ୍ୟେକ କ୍ଷେତ୍ରରେ ସେ ନିଜର ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ପରିଚୟ ଛାଡ଼ି ଯାଇଛନ୍ତି।

  • ତାଙ୍କର ସମଗ୍ର ଜୀବନ ଓଡ଼ିଶା ପାଇଁ ଉତ୍ସର୍ଗୀକୃତ ଥିଲା। ସ୍ୱାଭିମାନର ସହିତ କିପରି ବଞ୍ଚିବାକୁ ହୁଏ, ତାହା ସେ ଓଡ଼ିଆମାନଙ୍କୁ ଶିଖାଇ ଯାଇଛନ୍ତି।

  • ସେ ସାତଗୋଟି ଦେଶାତ୍ମବୋଧକ କବିତା ମଧ୍ୟ ରଚନା କରିଥିଲେ।

• ପ୍ରବନ୍ଧର ପୃଷ୍ଠଭୂମି: ଏହି ‘ଜାତୀୟ ଜୀବନ’ ପ୍ରବନ୍ଧଟି ଉତ୍କଳ ସମ୍ମିଳନୀର ଏକ ବିଶେଷ ଅଧିବେଶନରେ ମଧୁବାବୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଦତ୍ତ ଅଭିଭାଷଣର ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ରୂପ। ଏଥିରେ ଜାତୀୟ ଜୀବନର ସ୍ୱରୂପ ଏବଂ ଜାତୀୟତାବୋଧ ଉପରେ ଆଲୋକପାତ କରାଯାଇଛି।

/uploads/images/withteachers-1.jpg

Paragraph-wise Details, Explanations, and Word Meanings

Paragraph 1

Original Text:

"ଆମ୍ଭମାନଙ୍କର ଜାତୀୟ ଜୀବନ ଅଛି କି ? ଜାତିଜାତି ମଧ୍ୟରେ ଭାବ ହେବା ନିମନ୍ତେ ଜୀବନ ଆବଶ୍ୟକ । ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ଜୀବନ ପରିଲକ୍ଷିତ ହୁଏ, ତାହା ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଜୀବନ । ଜୀବନ କ୍ଷଣସ୍ଥାୟୀ, ତାହା କାଲି ଶ୍ମଶାନରେ ଶେଷ ହେବ । ଶରୀରର ଅଭ୍ୟନ୍ତରରେ ଯେଉଁ ଆତ୍ମା ବିଦ୍ୟମାନ ତାହା ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ନିକଟରେ ପହଞ୍ଚିବ । ତେବେ ପାର୍ଥିବ ଜୀବନର ଆକର୍ଷଣୀ ଶକ୍ତି, ଅର୍ଥାତ୍ ମୋର ସ୍ତ୍ରୀ, ମୋ ଅପତ୍ୟ, ମୋର ସମ୍ପତ୍ତି ଏବଂ ଭୂତ ପାର୍ଥିବ ଭାବଗୁଡ଼ିକ ମୋତେ ପ୍ରତିକ୍ଷଣ ତଳକୁ ଓଟାରୁ ଅଛି । ଉପରେ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ଜୀବନର ଆକର୍ଷଣୀ ଶକ୍ତି, ଅର୍ଥାତ୍ ମୋର ପ୍ରାଣ-ପରିତ୍ରାଣ, ମୋର ଅନନ୍ତ ବିଶ୍ରାମ ସ୍ଥାନ ମୋତେ ସର୍ବଦା ଉପରକୁ ଟାଣୁଅଛି । ଚତୁଃପାର୍ଶ୍ଵରେ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଜାତି ଓ ସମାଜ ବିଦ୍ୟମାନ । ସେହି ଜାତି ଓ ସମାଜମାନଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ଜୀବନ ମିଳାଇ ଆଳାପ କରିବା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କର ଗୋଟିଏ ପ୍ରଧାନ କର୍ମ ।"

• Word Meanings (ଶବ୍ଦାର୍ଥ):

  • ଅଭ୍ୟନ୍ତର – ଭିତର

  • ପାର୍ଥିବ – ସାଂସାରିକ

  • ଅପତ୍ୟ – ପୁତ୍ର ବା କନ୍ୟା

  • ପ୍ରତିକ୍ଷଣ – ସବୁସମୟରେ

  • ପରିତ୍ରାଣ – ଉଦ୍ଧାର

  • ଆଳାପ – କଥାବାର୍ତ୍ତା

  • କ୍ଷଣସ୍ଥାୟୀ – ଯାହା କ୍ଷଣିକ ପାଇଁ ରହେ

• Explanation (ବ୍ୟାଖ୍ୟା): ଲେଖକ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଛନ୍ତି ଯେ ଆମର ପ୍ରକୃତରେ 'ଜାତୀୟ ଜୀବନ' ଅଛି କି? ଆମେ ଯେଉଁ ଜୀବନ ବଞ୍ଚୁଛୁ ତାହା କେବଳ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଜୀବନ, ଯାହା ଶ୍ମଶାନରେ ଶେଷ ହୋଇଯିବ। ମଣିଷ ତାର ସ୍ତ୍ରୀ, ପିଲାଛୁଆ ଓ ସମ୍ପତ୍ତି ଭଳି ପାର୍ଥିବ (ସାଂସାରିକ) ମୋହରେ ବାନ୍ଧି ହୋଇ ତଳକୁ ଟାଣି ହୋଇଯାଉଛି। ଅନ୍ୟପକ୍ଷରେ, ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକତା ବା ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ଜୀବନର ଆକର୍ଷଣ ତାକୁ ଉପରକୁ ଟାଣୁଛି। କିନ୍ତୁ ଆମ ଚାରିପାଖରେ ଥିବା ଅନ୍ୟ ଜାତି ଓ ସମାଜ ସହ ମିଳିମିଶି ରହିବା ହେଉଛି ଆମର ପ୍ରଧାନ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ଜାତୀୟ ଜୀବନ ଗଠିତ ହୋଇପାରିବ।

Paragraph 2

Original Text:

"ଜାତୀୟ ଜୀବନ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହେଲେ, ଜାତିଜାତି ମଧ୍ୟରେ ସଦ୍ଭାବ ହେବ । ଜାତି ଜାତି ମଧ୍ଯରେ ଯେଉଁ ସଦ୍ଭାବ ତହିଁର ଉଚ୍ଛେଦ ହେବ ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ସଦ୍ଭାବ ଚିରସ୍ଥାୟୀ ନୁହେଁ, ତାହା କ୍ଷଣଭଙ୍ଗୁର । କେହି କେହି ଏପରି ବିଚାର କରନ୍ତି ଯେ, ଜାତୀୟ ସଦ୍ଭାବ ହେଲେ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଅସଦ୍ଭାବ ରହିବ ନାହିଁ । ଏପରି ବିଚାର ଭ୍ରାନ୍ତିମୂଳକ । ଜାତୀୟ ଜୀବନ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହେଲେ ସୁଦ୍ଧା ଜାତି ଭିତରେ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ବିବାଦ ସମୂଳେ ଲୋପ ପାଇବା ଅସମ୍ଭବ । ଏପରି କେହି ମନେ କରିବେ ନାହିଁ ଯେ, ଉତ୍କଳରେ ଜାତୀୟ ଜୀବନ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହୋଇ ତହିଁର ମୂଳଦୁଆ ଦୃଢ଼ ହେଲେ ଆମ୍ଭ ଦେଶରେ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ବିବାଦ ଆଦୌ ରହିବ ନାହିଁ ଓ ଅଦାଲତଗୁଡ଼ିକ ଉଠିଯିବ । ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଜୀବନରେ ଅସଦ୍ଭାବ ହେଲେ ସୁଦ୍ଧା ଜାତୀୟ ସଦ୍ଭାବରେ କିଛି ଅଭାବ ଘଟିବ ନାହିଁ ।"

• Word Meanings (ଶବ୍ଦାର୍ଥ):

  • ସଦ୍ଭାବ – ବନ୍ଧୁଭାବ, ସୌହାର୍ଯ୍ୟ

  • କ୍ଷଣଭଙ୍ଗୁର – ଯାହା ଶୀଘ୍ର ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ

  • ଭ୍ରାନ୍ତିମୂଳକ – ଭୁଲ୍ ବା ମିଥ୍ୟା ଧାରଣା

• Explanation (ବ୍ୟାଖ୍ୟା): ଲେଖକ ବୁଝାଇଛନ୍ତି ଯେ ଜାତୀୟ ଜୀବନ ଗଠିତ ହେଲେ ବିଭିନ୍ନ ଜାତି ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ବନ୍ଧୁଭାବ ଚିରସ୍ଥାୟୀ ହେବ। ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ସମ୍ପର୍କ କ୍ଷଣଭଙ୍ଗୁର ହୋଇପାରେ, କିନ୍ତୁ ଜାତୀୟ ସମ୍ପର୍କ ନଷ୍ଟ ହୁଏ ନାହିଁ। ତେବେ ଏହା ଭାବିବା ଭୁଲ୍ ଯେ ଜାତୀୟ ଜୀବନ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ହେଲେ ଲୋକଙ୍କ ଭିତରେ ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଗତ କଳି-ଝଗଡ଼ା ବା ବିବାଦ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶେଷ ହୋଇଯିବ ଏବଂ କୋର୍ଟ-କଚେରୀ ବନ୍ଦ ହୋଇଯିବ। ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଶତ୍ରୁତା ଥାଇ ମଧ୍ୟ ଜାତୀୟ ସ୍ୱାର୍ଥ ପାଇଁ ଏକାଠି ହେବା ସମ୍ଭବ।

Paragraph 3

Original Text:

"ମୁଁ କୌଣସି ଶିକ୍ଷିତ ଓ ପଦସ୍ଥ ଉତ୍କଳୀୟଙ୍କଠାରୁ ନିମ୍ନଲିଖିତ ମର୍ମରେ ଚିଠି ପାଇଅଛି—“ମୋ ସଙ୍ଗେ ଆପଣଙ୍କ ମନ ମିଳିଲା ନାହିଁ, ଅତଏବ ମୁଁ ସମ୍ମିଳନୀରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିପାରିବି ନାହିଁ ।” ଏଥୁର କାରଣ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କର ଜାତୀୟ ଜୀବନର ଅଭାବ । ଜାତୀୟ ଜୀବନ ଗଠିତ ହେଲେ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଭାବରେ ଅସଦ୍ଭାବ ଥିଲେ ସୁଦ୍ଧା ଜାତୀୟ ଅନୁଷ୍ଠାନରେ ସମସ୍ତେ ମିଳିମିଶି କାର୍ଯ୍ୟ କରିପାରିବା, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ । ଏଠାରେ ଆପଣମାନଙ୍କୁ ଗୋଟିଏ ଉଦାହରଣ ଦେବାକୁ ଇଚ୍ଛା ହେଉଛି ।"

• Word Meanings (ଶବ୍ଦାର୍ଥ):

  • ପଦସ୍ଥ – ଉଚ୍ଚ ପଦବୀରେ ଥିବା

  • ମର୍ମରେ – ବିଷୟରେ ବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ

• Explanation (ବ୍ୟାଖ୍ୟା): ମଧୁବାବୁ ଏକ ଉଦାହରଣ ଦେଇ କହିଛନ୍ତି ଯେ ଜଣେ ଶିକ୍ଷିତ ଓ ଉଚ୍ଚପଦସ୍ଥ ବ୍ୟକ୍ତି ତାଙ୍କୁ ଚିଠି ଲେଖି ଜଣାଇଥିଲେ ଯେ, ଯେହେତୁ ତାଙ୍କ ସହ ତାଙ୍କର ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ମନୋମାଳିନ୍ୟ ଅଛି, ତେଣୁ ସେ ଉତ୍କଳ ସମ୍ମିଳନୀରେ ଯୋଗ ଦେବେ ନାହିଁ। ଏହା ପ୍ରମାଣ କରେ ଯେ ଆମ ଭିତରେ 'ଜାତୀୟ ଜୀବନ' ର ଅଭାବ ରହିଛି। ଯଦି ଜାତୀୟ ଭାବନା ଥାଆନ୍ତା, ତେବେ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ରାଗ-ରୁଷା ସତ୍ତ୍ୱେ ଲୋକେ ଜାତିର ଉନ୍ନତି ପାଇଁ ଏକାଠି କାମ କରିପାରନ୍ତେ।

Paragraph 4

Original Text:

"ପ୍ରଥମେ ଆକାଶରୁ କ୍ଷୁଦ୍ର ଜଳବିନ୍ଦୁ ପୃଥ‌ିବୀ ଉପରେ ପଡ଼େ । ତତ୍‌ପରେ ଜଳବିନ୍ଦୁଗୁଡ଼ିକ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ଗୋଟିଏ ଜଳଧାରା ହୋଇ ତଳକୁ ବହିଯାଏ । ଏହିପରି କେତେଗୁଡ଼ିଏ ଜଳଧାରା ମିଶି ଗୋଟିଏ ନାଳରେ ପରିଣତ ହୁଏ । ଏହିପରି କେତେଗୁଡ଼ିଏ ନାଳ ନଦୀରେ ପରିଣତ ହୋଇ ତଳକୁ ବହିଯାଏ ଓ ଶେଷରେ ସମୁଦ୍ରରେ ଯାଇ ପଡ଼େ । ଆପଣମାନେ ଦେଖନ୍ତୁ, ସବୁ ସ୍ଖଳରେ, ସବୁ ଅବସ୍ଥାରେ ଜଳ ନିଜର ଜାତୀୟ ଗୁଣକୁ ଧାରଣ କରି ଜାତୀୟ ଜୀବନର ଟେକ ରଖିଅଛି । ଜଳର ଜାତୀୟ ଗୁଣ ନିମ୍ନ ଗତି । ବିନ୍ଦୁଏ ଜଳରେ ସେହି ଗୁଣ ବିଦ୍ୟମାନ ଓ ମହାସମୁଦ୍ରରେ ମଧ୍ଯ ଜଳ ନିଜର ଜାତୀୟ ଗୁଣକୁ ହରାଇ ପାରି ନାହିଁ ।"

• Word Meanings (ଶବ୍ଦାର୍ଥ):

  • ନିମ୍ନ ଗତି – ତଳ ଆଡକୁ ବହିବା

  • ଟେକ – ସମ୍ମାନ ବା ମାନ

• Explanation (ବ୍ୟାଖ୍ୟା): ଜଳର ଉଦାହରଣ ଦେଇ ଲେଖକ କହିଛନ୍ତି ଯେ, ବର୍ଷା ବିନ୍ଦୁ ତଳେ ପଡ଼ି ଧାରା, ନାଳ, ନଦୀ ଦେଇ ଶେଷରେ ସମୁଦ୍ରରେ ମିଶେ। କିନ୍ତୁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅବସ୍ଥାରେ (ଛୋଟ ବିନ୍ଦୁରୁ ବିଶାଳ ସମୁଦ୍ର ଯାଏଁ) ଜଳ ତାର ମୂଳ ଗୁଣ ବା 'ଜାତୀୟ ଗୁଣ' ଅର୍ଥାତ୍ 'ତଳକୁ ବହିବା' (ନିମ୍ନ ଗତି) କୁ କେବେହେଲେ ହରାଏ ନାହିଁ। ସେହିପରି ମଣିଷ ନିଜ ଜାତିର ମୂଳ ଗୁଣକୁ କେବେ ଭୁଲିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

Paragraph 5

Original Text:

"ଆମ୍ଭ ସମସ୍ତଙ୍କର ମନେ ରଖିବା ଉଚିତ ଯେ, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କର ଜାତୀୟ ଜୀବନ ଅଛି । ସବୁ ଅବସ୍ଥାରେ, ସବୁ କାଳରେ, ସବୁ ସ୍ଥାନରେ ଆମ୍ଭେମାନେ ପ୍ରତ୍ୟେକେ ଜାତୀୟ ଜୀବନର ଟେକ ରଖି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଏକାନ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ । ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଯେବେ କେହି ଭ୍ରମରେ ପଡ଼ିଥାନ୍ତି ସେ ଭ୍ରମ ଅତିଶୀଘ୍ର ସଂଶୋଧନ କରିବା ଏକାନ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ । ଯେବେ କେହି ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ ଜାତିକୁ ଗାଳି ଦିଏ ତାହାହେଲେ ତୁମ୍ଭ ମନରେ ରାଗହୁଏ କାହିଁକି ? ଏଥର କାରଣ ନିରୂପଣ କରିବାକୁ ଗଲେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଜଣାଯିବ ଯେ ଏହା ଜାତୀୟ ଜୀବନର ଚିହ୍ନ । ଯେବେ ଜାତୀୟ ଜୀବନର ଚିହ୍ନ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଛି, ତେବେ ଆମ୍ଭେମାନେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯେ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଁ ସେତେବେଳେ ନିଜ ନିଜକୁ ସର୍ବପ୍ରଥମେ ଏହି ପ୍ରଶ୍ନଟି ପଚାରିବା ଆବଶ୍ୟକ । ମୋ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ଵାରା ମୋ ଜାତିର ନିନ୍ଦା ହେବ କି ନାହିଁ ? ମୁଁ ମିଥ୍ୟାବାଦୀ ହେଲେ କିମ୍ବା ଖୋସାମତ କଲେ ଏହି ନିନ୍ଦାରେ ମୋ ଜାତି ଭାଗୀ ହେବ, ଏହା ପ୍ରତ୍ୟେକ ବ୍ୟକ୍ତିର ବୁଝିବା ଆବଶ୍ୟକ ।"

• Word Meanings (ଶବ୍ଦାର୍ଥ):

  • ଭ୍ରମ – ଭୁଲ୍

  • ସଂଶୋଧନ – ସୁଧାରିବା

  • ଖୋସାମତ – ଚାଟୁକାରିତା ବା ଅନ୍ୟକୁ ତୋଷାମଦ କରିବା

• Explanation (ବ୍ୟାଖ୍ୟା): ଆମେ ସମସ୍ତେ ମନେ ରଖିବା ଉଚିତ୍ ଯେ ଆମର ଏକ ଜାତୀୟ ଜୀବନ ଅଛି। କେହି ଯଦି ଓଡ଼ିଆ ଜାତିକୁ ଗାଳି ଦିଏ, ତେବେ ଆମକୁ ରାଗ ଲାଗେ, ଯାହା ପ୍ରମାଣ କରେ ଯେ ଆମ ଭିତରେ ଜାତୀୟ ଭାବନା ରହିଛି। ତେଣୁ କୌଣସି କାମ କରିବା ପୂର୍ବରୁ ଆମେ ନିଜକୁ ପଚାରିବା ଉଚିତ୍ ଯେ ମୋର ଏହି କାମ ଯୋଗୁଁ ମୋ ଜାତିର ବଦନାମ ହେବ ନାହିଁ ତ? କାରଣ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ମିଛ କହିଲେ ବା ଖରାପ କାମ କଲେ, ସେଥିପାଇଁ ପୂରା ଜାତିକୁ ନିନ୍ଦା ସହିବାକୁ ପଡ଼େ।

Paragraph 6

Original Text:

"ମୋତେ ଯେବେ ଜଣେ କୁବାକ୍ୟ କହେ, ତେବେ ମୁଁ ପ୍ରତି ଉତ୍ତର କଲେ ତଦ୍ଵାରା ମୋ ଜାତିର ଗୌରବ ବୃଦ୍ଧି ହେବ କି ନାହିଁ ? ଜାତିର ମୂଲ୍ୟ ବଢ଼ିଲେ ଜାତୀୟ ଲୋକେ ତହିଁର ସୁଫଳ ଭୋଗ କରିବେ ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ । ଜାପାନ ଜାତିଙ୍କ ବିଷୟ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କର ସଭାପତି ମହାଶୟ ତାହାଙ୍କର ବକ୍ତୃତାରେ କହିଅଛନ୍ତି । ଜାପାନ ଜାତିର ଉନ୍ନତିର ମୂଳମନ୍ତ୍ର କଣ ? “ ମୋର ପ୍ରାଣ ଯାଉ, ଲକ୍ଷେ ଜାପାନୀଙ୍କର ପ୍ରାଣ ଯାଉ, କିନ୍ତୁ ଜାପାନୀ ଜାତିର ମାନ ବୃଦ୍ଧି ହେଉ”, ଏହି ଭାବ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜାପାନୀଙ୍କ ହୃଦୟରେ ନୃତ୍ୟ କରୁଅଛି । ଏହି ଭାବ ଯୋଗୁଁ ଆଜି ଜାପାନୀ ଜାତି ପୃଥିବୀରେ ସର୍ବତ୍ର ପୂଜିତ ହେଉଅଛି । “ ମୁଁ ଦିନେ ମରିବି, ମୁଁ ଆଜି ମଲେ ମୋ ଜାତିର ମାନବୃଦ୍ଧି ହେବ, ପୂର୍ବପୁରୁଷଙ୍କର ମାନ ବୃଦ୍ଧି ହେବ ଓ ମୋର ସନ୍ତାନ ସନ୍ତତିମାନଙ୍କର ମାନ ବଢ଼ିବ’’, ଏହି ଭାବାପନ୍ନ ଲୋକଙ୍କୁ ନେଇ ଜାପାନ ଜାତି ଗଠିତ । ଜାତିର ମାନବୃଦ୍ଧି ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ଜଗତର ଚକ୍ଷୁରେ ସେ ଜାତିର ମୂଲ୍ୟ ବଢୁଅଛି, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ ।"

• Word Meanings (ଶବ୍ଦାର୍ଥ):

  • କୁବାକ୍ୟ – ଖରାପ କଥା ବା ଗାଳି

  • ପ୍ରତି ଉତ୍ତର – ଜବାବ ଦେବା

  • ମାନ – ସମ୍ମାନ, ମହତ୍ତ୍ବ

• Explanation (ବ୍ୟାଖ୍ୟା): ମଧୁବାବୁ ଜାପାନ ଜାତିର ଉଦାହରଣ ଦେଇଛନ୍ତି। ଜାପାନୀମାନଙ୍କର ମୂଳମନ୍ତ୍ର ହେଉଛି— ନିଜର ପ୍ରାଣ ଗଲେ ଯାଉ, କିନ୍ତୁ ଜାତିର ସମ୍ମାନ ବଢ଼ୁ। ଏହି ଅଦମ୍ୟ ଜାତୀୟ ଭାବନା ଯୋଗୁଁ ସେମାନେ ବିଶ୍ୱ ଦରବାରରେ ପୂଜିତ ହେଉଛନ୍ତି। ସେମାନେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ଯେ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ବଳିଦାନ ଦେଇ ଜାତିର ସମ୍ମାନ ବଢ଼ାଇଲେ ଆଗାମୀ ପିଢ଼ିର ମଧ୍ୟ ସମ୍ମାନ ବୃଦ୍ଧି ପାଇବ। ଯଦି ଜାତିର ମୂଲ୍ୟ ବଢ଼େ, ତେବେ ସମସ୍ତେ ତାର ସୁଫଳ ପାଆନ୍ତି।

Paragraph 7

Original Text:

"ଉଦାହରଣ ସ୍ଵରୂପ ଦେଖନ୍ତୁ ଯେ ଜାପାନୀ ଜାତି ଟଙ୍କା କରଜ ନେବାକୁ ବିଜ୍ଞାପନ ଦେଲାମାତ୍ରେ ସମସ୍ତ ସଭ୍ୟ ଜାତି ତାଙ୍କୁ ଟଙ୍କା ଦେବାପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ । ଏଥିର କାରଣ ଜଗତର ଚକ୍ଷୁରେ ଜାପାନ ଜାତିର ମୂଲ୍ୟ ବଢୁଅଛି । ଯେତେବେଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଜୀବନକୁ ଜାତି ନିମନ୍ତେ ବଳି ଦେବାକୁ ଶିଖିନାହାନ୍ତି, ସେତେବେଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜାତୀୟ ଜୀବନ ଗଠିତ ହୋଇ ନାହିଁ ବୋଲି ଜାଣିବାକୁ ହେବ ଓ ତେତେବେଳଯାଏ ଜାତୀୟ ଜୀବନର ମୂଲ୍ୟ ଲୋକମାନେ ଜାଣି ନାହାନ୍ତି ବୋଲି କହିବାକୁ ହେବ ।"

• Word Meanings (ଶବ୍ଦାର୍ଥ):

  • କରଜ – ଋଣ ବା ଧାର

  • ବିଜ୍ଞାପନ – ଘୋଷଣା

• Explanation (ବ୍ୟାଖ୍ୟା): ଜାପାନର ସମ୍ମାନ ଓ ବିଶ୍ୱସନୀୟତା ବିଶ୍ୱରେ ଏତେ ଅଧିକ ଯେ, ସେମାନେ ଋଣ ମାଗିବା ମାତ୍ରେ ଅନ୍ୟ ଦେଶମାନେ ଦେବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଥାଆନ୍ତି। ଲେଖକ କହିଛନ୍ତି ଯେ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆମେ ନିଜ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ସ୍ୱାର୍ଥକୁ ଜାତି ପାଇଁ ତ୍ୟାଗ କରିବାକୁ ନ ଶିଖିଛୁ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆମ ଭିତରେ ପ୍ରକୃତ 'ଜାତୀୟ ଜୀବନ' ଗଠିତ ହୋଇନାହିଁ ବୋଲି ବୁଝିବାକୁ ହେବ।

Paragraph 8

Original Text:

"ଗୋଟିଏ କୁକୁରକୁ ଆଦର ସହିତ ହୃଷ୍ଟପୁଷ୍ଟ କରି ରଖନ୍ତୁ ଓ ତାକୁ ନେଇ ଗୋଟିଏ ବିଲୁଆ ଦେଖାଇ ଦିଅନ୍ତୁ, ଦେଖିବ ସେ ବିଲୁଆଟି ଖିଙ୍କାରି ହେଲା ମାତ୍ରକେ ଦେଶୀ କୁକୁରଟି ଲାଙ୍ଗୁଡ଼ଗୁଞ୍ଜି ଆପଣଙ୍କ ନିକଟକୁ ପଳାଇ ଆସିବ; କିନ୍ତୁ ଗୋଟଏ ଡାହାଳ କୁକୁର ଛୁଆ ଆଣନ୍ତୁ, ତାକୁ ଗୋଟିଏ ବାଘ ଦେଖାଇ ଦିଅନ୍ତୁ, ଦେଖିବେ ଯେ ଡାହାଳ ଛୁଆଟି ନିର୍ଭୟ ଭାବରେ ମହାବଳ ବାଘଆଡ଼କୁ ଝପଟି ଯିବ । ଯେବେ ସେ ଡାହାଳ କୁକୁର ଛୁଆଟି କଥା କହିପାରୁଥାଆନ୍ତା, ତାହାର ଅସୀମ ସାହସିକତା କାର୍ଯ୍ୟର କାରଣ ଆପଣ ତାକୁ ପଚାରିଲେ ସେ ଏହିପରି ଜବାବ ଦିଅନ୍ତା—“ ମୁଁ ଜାଣେ ଯେ ମହାବଳ ବାଘକୁ ଆକ୍ରମଣ କରିବାକୁ ଯାଇ ମୁଁ ସେହି ବାଘ ହାତରେ ମରିବି । କିନ୍ତୁ ମୋ ଜାତିର ଗୁଣ ସାହସିକତା । ମୁଁ ମୋର ଜୀବନ ପ୍ରତି ମାୟା ରଖି ବାଘ ନିକଟକୁ ନଗଲେ ମୋ ଜାତିର ମାନ ଓ ମୂଲ୍ୟ କମିଯିବ । ମୁଁ ମରେ ପଛକେ କିନ୍ତୁ ଡାହାଳ କୁକୁରର ଦାମ୍ ମୋର ସାହସିକତା ଦ୍ବାରା ବଢ଼ିବ, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ ।”

• Word Meanings (ଶବ୍ଦାର୍ଥ):

  • ଡାହାଳ କୁକୁର – ଶିକାରୀ କୁକୁର ପ୍ରଜାତି (Hound)

  • ଖିଙ୍କାରି ହେବା – ଦାନ୍ତ ଦେଖାଇ ଡରାଇବା

  • ଲାଙ୍ଗୁଡ଼ଗୁଞ୍ଜି – ଡରିଯାଇ ଲାଞ୍ଜ ଲୁଚାଇବା

• Explanation (ବ୍ୟାଖ୍ୟା): ମଧୁବାବୁ ଦୁଇ ପ୍ରକାର କୁକୁରର ଉଦାହରଣ ଦେଇଛନ୍ତି। ଏକ ସାଧାରଣ ଦେଶୀ କୁକୁର ବିଲୁଆକୁ ଦେଖିଲେ ମଧ୍ୟ ଭୟରେ ଲାଞ୍ଜ ଜାକି ପଳାଇ ଆସେ। କିନ୍ତୁ ଏକ ଶିକାରୀ (ଡାହାଳ) କୁକୁର ମହାବଳ ବାଘକୁ ଦେଖିଲେ ବି ଡରେ ନାହିଁ ଏବଂ ତା ଆଡ଼କୁ ଝପଟି ଯାଏ। ଯଦି ସେହି ଡାହାଳ କୁକୁରଟି କଥା କହିପାରୁଥାନ୍ତା, ତେବେ ସେ କହନ୍ତା ଯେ ମୁଁ ଜାଣେ ବାଘ ମୋତେ ମାରିଦେବ, କିନ୍ତୁ ମୋ ଜାତିର ଗୁଣ ହେଉଛି ସାହସ। ଯଦି ମୁଁ ଡରିଯାଏ ତେବେ ମୋ ପୂରା ଜାତିର ସମ୍ମାନ ତଳେ ପଡ଼ିଯିବ। ମୋର ମୃତ୍ୟୁ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ମୋ ସାହସ ଯୋଗୁଁ ଡାହାଳ କୁକୁର ପ୍ରଜାତିର ଦାମ୍ ବଢ଼ିବ।

Paragraph 9

Original Text:

"ଏହି ଉଦାହରଣର ଅର୍ଥ ଏହିକି ଆମ୍ଭେମାନେ ସମସ୍ତେ କାର୍ଯ୍ୟ କଲାବେଳେ ଥରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କର ଭାବିବା ଉଚିତ ଯେ ମୋ କାର୍ଯ୍ୟଦ୍ଵାରା ମୋ ଜାତିର ମାନ ବଢୁଛି କି ନାହିଁ ? ଯେବେ ମୋତେ ଜଣେ କୁବାକ୍ୟ କହେ ଓ ମୁଁ ଯେବେ ଜାଣିପାରେ ଯେ, ମୁଁ ସେହି କୁବାକ୍ୟରେ ପ୍ରତ୍ୟୁତ୍ତର ନ ଦେଇ ଚୁପ୍ ରହିଲେ ମୋ ଜାତିର ମାନ ବଢ଼ିବ ଓ ମୋ ଜାତିର ଗମ୍ଭୀରତା ବଢ଼ିବ, ତାହାହେଲେ ଏପରି ସ୍ଥଳରେ ମୋଟ ମାର ନୀରବ ରହିବା ଏକାନ୍ତ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ।"

• Word Meanings (ଶବ୍ଦାର୍ଥ):

  • ପ୍ରତ୍ୟୁତ୍ତର – ଜବାବ

• Explanation (ବ୍ୟାଖ୍ୟା): ସେହି କୁକୁରର ଉଦାହରଣରୁ ଆମକୁ ଶିଖିବାକୁ ହେବ ଯେ ପ୍ରତ୍ୟେକ କାମ କରିବା ବେଳେ ଏହା ଜାତିର ସମ୍ମାନ ବଢ଼ାଉଛି କି ନାହିଁ ତାହା ଭାବିବା ଦରକାର। ଯଦି କେହି ଆମକୁ ଖରାପ କଥା କହୁଛି ଏବଂ ଆମେ ଜାଣୁ ଯେ ଚୁପ୍ ରହିବା ଦ୍ୱାରା ଆମ ଜାତିର ଗାମ୍ଭୀର୍ଯ୍ୟ ବଜାୟ ରହିବ, ତେବେ ସେଠାରେ ନୀରବ ରହିବା ହିଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଅଟେ।

Paragraph 10 & 11

Original Text:

"ଦୋଷ ଗୁଣ ଦେଖିବା ସମ୍ବନ୍ଧରେ ମୋର ବକ୍ତବ୍ୟ ଏହି ଯେ, ଯୋଡ଼ିଏ ଆଖିରୁ ଗୋଟିଏ ଆଖି ବନ୍ଦ କର ଓ ଗୋଟିଏ ଆଖି ଖୋଲା ରଖ । ବନ୍ଦ ଆଖିରେ ଅନ୍ୟ ଜାତିଙ୍କର ଦୋଷଗୁଡ଼ିକ ଦେଖ ଓ ଖୋଲା ଆଖିରେ ସେମାନଙ୍କର ଗୁଣ‌ଗୁଡ଼ିକ ନିରୀକ୍ଷଣ କର ଓ ସେହି ଗୁଣଗୁଡ଼ିକୁ ଶିକ୍ଷାକର । ସବୁ ବ୍ୟକ୍ତି ଓ ସବୁ ଜାତିଙ୍କଠାରେ ଅନୁକରଣ କରିବା ଯୋଗ୍ୟ ଅନେକଗୁଡ଼ିଏ ଗୁଣ ଅଛି ସୂର୍ଯ୍ୟ ନିର୍ବିକାର ଭାବରେ ସମସ୍ତଙ୍କଠାରେ କିରଣ ବିତରଣ କରୁଛନ୍ତି । ସମୁଦ୍ରର ଲୁଣି ପାଣିରେ, ମିଷ୍ଠ ସରବତରେ, ନର୍ଦ୍ଦମାରେ ସବୁଠାରେ ତାଙ୍କ କିରଣ ପଡୁଛି । କିନ୍ତୁ ଆପଣମାନେ ଦେଖନ୍ତୁ ଯେ, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର କିରଣ ବିଶୁଦ୍ଧ ଜଳତକ ଟାଣିନିଏ ଓ ସେହିଗୁଡ଼ିକ ପୁନର୍ବାର ପୃଥ‌ିବୀରେ ସେଚନ କରେ । ଏଥିରୁ ଆମ୍ଭେମାନେ ଏହି ମହା ଶିକ୍ଷା ପାଉଛୁ ଯେ, ସବୁଠାରେ ଦୋଷତକ ତ୍ୟାଗ କରି ଗୁଣ‌ଗୁଡ଼ିକୁ ଗ୍ରହଣ କର ।"

• Word Meanings (ଶବ୍ଦାର୍ଥ):

  • ନିରୀକ୍ଷଣ – ଯତ୍ନ ସହକାରେ ବା ନିବିଷ୍ଟ ଧ୍ୟାନରେ ଦେଖିବା

  • ନିର୍ବିକାର – ବିକାରଶୂନ୍ୟ ବା ଭେଦଭାବ ବିନା

  • ବିତରଣ – ବାଣ୍ଟିବା

• Explanation (ବ୍ୟାଖ୍ୟା): ମଧୁବାବୁ କହିଛନ୍ତି ଯେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ଦୋଷ ଦେଖିବା ବେଳେ ଗୋଟିଏ ଆଖି ବନ୍ଦ ରଖିବା ଉଚିତ୍, ଏବଂ ଖୋଲା ଆଖିରେ କେବଳ ସେମାନଙ୍କର ଭଲ ଗୁଣକୁ ଦେଖି ତାହା ଶିଖିବା ଉଚିତ୍। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜାତି ପାଖରେ କିଛି ନା କିଛି ଭଲ ଗୁଣ ଥାଏ। ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଉଦାହରଣ ଦେଇଛନ୍ତି; ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମୁଦ୍ର, ନର୍ଦ୍ଦମା ଆଦି ସବୁଠାରେ ନିଜ କିରଣ ପକାନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ସେ କେବଳ ବିଶୁଦ୍ଧ ଜଳକୁ ହିଁ ବାଷ୍ପ ଆକାରରେ ଟାଣି ନେଇ ପୁଣି ବର୍ଷା ରୂପେ ଦେଇଥାନ୍ତି। ଆମେ ମଧ୍ୟ ସେହିପରି ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଠାରୁ କେବଳ ଭଲ ଗୁଣ ଗ୍ରହଣ କରି ଦୋଷଗୁଡ଼ିକୁ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ୍।

Paragraph 12

Original Text:

"ପରିଶେଷରେ ଏ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ମୋର ବକ୍ତବ୍ୟ ଏହିକି—ଉତ୍କଳ ଜନନୀ ଭାରତ ଜନନୀଙ୍କଠାରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ନୁହନ୍ତି । ସେ ଭାରତ ଜନନୀଙ୍କର ସପତ୍ନୀ କିମ୍ବା ଶତ୍ରୁ ନୁହନ୍ତି । ଭାରତ ଜନନୀଙ୍କର ପାଞ୍ଚ ଛଅଗୋଟି ପୁତ୍ର । ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଶିଶୁଙ୍କୁ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ପରିଚର୍ଯ୍ୟା ଆବଶ୍ୟକ । ଜନନୀ କେଉଁ ଶିଶୁକୁ କ୍ରୋଡ଼ରେ ପୂରାଇ ମଧୁମୟ ସ୍ନେହ ଚକ୍ଷୁରେ ସ୍ତନ୍ୟପାନ କରାଉ ଅଛନ୍ତି, କେଉଁ ଶିଶୁଙ୍କ ଦୁଷ୍ଟ ଚରିତ୍ରକୁ ଦମନ କରିବା ପାଇଁ ବେତ୍ରାଘାତ କରୁଅଛନ୍ତି, କେଉଁ ଶିଶୁକୁ ନିକଟରେ ବସାଇ ତା’ଠାରୁ ପରାମର୍ଶ ଗ୍ରହଣ କରୁଅଛନ୍ତି । ଅର୍ଥାତ୍ ଶିଶୁର ବିଭିନ୍ନ ଅବସ୍ଥାରେ ଜନନୀ ବିଭିନ୍ନ ରୂପ ଧାରଣ କରି ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଉଅଛନ୍ତି । ଯେଉଁ ମଧୁମୟୀ ମୂର୍ତ୍ତିରେ ଜନନୀ ଶିଶୁକୁ ସ୍ତନ୍ୟପାନ କରାନ୍ତି ଉତ୍କଳ ଜନନୀ ଆଜି ସେହି ସ୍ନେହମୟୀ ମୂର୍ତ୍ତିରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କର ସମ୍ମୁଖରେ ସମ୍ମିଳନୀ ମଣ୍ଡପରେ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇଅଛନ୍ତି । ଏହି ମୂର୍ତ୍ତି ଭାରତମାତାଙ୍କର ଗୋଟିଏ ମୂର୍ତ୍ତିବିଶେଷ । ଏହି ରୂପଟି ଭାରତମାତାଙ୍କର ଗୋଟିଏ ଅବତାର । ଏପରି ସ୍ଥଳରେ ଉତ୍କଳ ଭାରତମାତାଙ୍କର ସପତ୍ନୀ ନୁହନ୍ତି ।"

• Word Meanings (ଶବ୍ଦାର୍ଥ):

  • ସପତ୍ନୀ – ସଉତୁଣୀ

  • ପରିଚର୍ଯ୍ୟା – ସେବା, ଉପାସନା

  • ଦମନ – ଶାସନ

  • ବେତ୍ରାଘାତ – ବେତ ମାଡ଼

• Explanation (ବ୍ୟାଖ୍ୟା): ପରିଶେଷରେ ଲେଖକ କହିଛନ୍ତି ଯେ ଉତ୍କଳ ଜନନୀ କଦାପି ଭାରତ ଜନନୀଙ୍କ ଠାରୁ ଅଲଗା କିମ୍ବା ତାଙ୍କର ଶତ୍ରୁ (ସଉତୁଣୀ) ନୁହନ୍ତି। ଭାରତ ମାତାଙ୍କର ଅନେକ ସନ୍ତାନ ଅଛନ୍ତି (ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରଦେଶ)। ଜଣେ ମାଆ ଯେପରି ବିଭିନ୍ନ ପିଲାଙ୍କ ସହ ସେମାନଙ୍କ ଆବଶ୍ୟକତା ଓ ସ୍ୱଭାବ ଅନୁଯାୟୀ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ବ୍ୟବହାର (କାହାକୁ ସ୍ନେହ, କାହାକୁ ଶାସନ) କରନ୍ତି, ସେହିପରି ଭାରତ ମାତାଙ୍କର ଉତ୍କଳ ରୂପଟି ହେଉଛି ତାଙ୍କର ଏକ ସ୍ନେହମୟୀ ରୂପ ବା ଅବତାର। ଉତ୍କଳ ସମ୍ମିଳନୀ ଜରିଆରେ ସେହି ସ୍ନେହମୟୀ ମାତାଙ୍କର ଆବାହନ କରାଯାଇଛି, ଯାହା ପ୍ରକୃତରେ ଭାରତ ବର୍ଷର ହିଁ ଏକ ଅବିଚ୍ଛେଦ୍ୟ ଅଙ୍ଗ।

ଦୀର୍ଘ ସାରାଂଶ (Long Summary in Odia)

ଉତ୍କଳ ଗୌରବ ମଧୁସୂଦନ ଦାସଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରଚିତ 'ଜାତୀୟ ଜୀବନ' ଏକ ପ୍ରେରଣାଦାୟୀ ଓ ଯୁଗାନ୍ତକାରୀ ପ୍ରବନ୍ଧ। ଏହା ଉତ୍କଳ ସମ୍ମିଳନୀରେ ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଥିବା ତାଙ୍କର ଏକ ଓଜସ୍ୱିନୀ ଅଭିଭାଷଣର ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ରୂପ। ଏହି ପ୍ରବନ୍ଧରେ ସେ ଓଡ଼ିଆମାନଙ୍କୁ ସଂକୀର୍ଣ୍ଣ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ସ୍ୱାର୍ଥରୁ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱକୁ ଉଠି ସମଗ୍ର ଜାତିର କଲ୍ୟାଣ ପାଇଁ ଚିନ୍ତା କରିବାକୁ ଆହ୍ୱାନ ଦେଇଛନ୍ତି।

ଲେଖକ ପ୍ରଥମେ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଜୀବନ ଓ ଜାତୀୟ ଜୀବନ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ପାର୍ଥକ୍ୟ ଦର୍ଶାଇଛନ୍ତି। ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ସମ୍ପର୍କ, ଧନ-ସମ୍ପତ୍ତି ଆଦି ପାର୍ଥିବ ମୋହ କ୍ଷଣସ୍ଥାୟୀ, କିନ୍ତୁ ଜାତୀୟ ଭାବନା ଚିରସ୍ଥାୟୀ ଅଟେ। ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଶତ୍ରୁତା ଥାଇ ମଧ୍ୟ ଲୋକେ ଜାତୀୟ ସ୍ୱାର୍ଥ ପାଇଁ ଏକାଠି ହୋଇପାରିବେ। ସେ ଜଳର ଉଦାହରଣ ଦେଇ ବୁଝାଇଛନ୍ତି ଯେ, ଜଳ ଯେପରି କ୍ଷୁଦ୍ର ବିନ୍ଦୁ ହେଉ ବା ବିଶାଳ ସମୁଦ୍ର ହେଉ, ତାର ମୂଳ 'ନିମ୍ନଗତି' ଗୁଣକୁ କେବେ ଛାଡ଼େନାହିଁ, ସେହିପରି ମଣିଷ ନିଜ ଜାତିର ସମ୍ମାନ ରଖି କାମ କରିବା ଉଚିତ୍।

ଜାପାନୀ ଜାତିର ଦେଶପ୍ରେମର ଉଦାହରଣ ଦେଇ ସେ କହିଛନ୍ତି ଯେ, ସେମାନେ ନିଜ ଜୀବନ ଅପେକ୍ଷା ଜାତିର ସମ୍ମାନକୁ ଅଧିକ ମୂଲ୍ୟ ଦିଅନ୍ତି। ଜାତିର ସମ୍ମାନ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଲେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ବ୍ୟକ୍ତି ତାର ସୁଫଳ ପାଏ। ଏହାବ୍ୟତୀତ ସେ ଡାହାଳ (ଶିକାରୀ) କୁକୁରର ଉଦାହରଣ ଦେଇ କହିଛନ୍ତି ଯେ ଜୀବନ ପ୍ରତି ମାୟା ନରଖି, ନିଜ ଜାତିର ସାହସିକତା ରକ୍ଷା କରିବା ହିଁ ପ୍ରକୃତ ଗୌରବର ବିଷୟ।

ମଧୁବାବୁ ପରାମର୍ଶ ଦେଇଛନ୍ତି ଯେ ଆମେ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ପୂର୍ବରୁ ଏହା ଆମ ଜାତି ପାଇଁ ସମ୍ମାନ ଆଣିବ ନା ନିନ୍ଦା ଆଣିବ, ତାହା ବିଚାର କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଅନ୍ୟ ଜାତିମାନଙ୍କର ଦୋଷ ପ୍ରତି ଆଖି ବନ୍ଦ କରି ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଭଳି କେବଳ ସେମାନଙ୍କର ଭଲ ଗୁଣଗୁଡ଼ିକୁ ଶିକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ୍। ଶେଷରେ ସେ ସ୍ପଷ୍ଟ କରିଛନ୍ତି ଯେ ଉତ୍କଳ ସମ୍ମିଳନୀ ବା ଉତ୍କଳୀୟ ଜାତୀୟତାବୋଧ ଭାରତୀୟତାର ବିରୋଧୀ ନୁହେଁ। ଉତ୍କଳ ଜନନୀ ହେଉଛନ୍ତି ଭାରତ ମାତାଙ୍କର ହିଁ ଏକ ସ୍ନେହମୟୀ ରୂପ ବା ଅଙ୍ଗବିଶେଷ, ତାଙ୍କର ଶତ୍ରୁ ବା ସଉତୁଣୀ ନୁହନ୍ତି। ସଂକ୍ଷେପରେ, ଏହି ପ୍ରବନ୍ଧଟି ପ୍ରତ୍ୟେକ ଓଡ଼ିଆଙ୍କ ହୃଦୟରେ ଦେଶପ୍ରେମ, ତ୍ୟାଗ ଓ ମହାନ୍ ଜାତୀୟ ଚେତନା ଜାଗ୍ରତ କରିବା ପାଇଁ ଏକ ଅମୂଲ୍ୟ ବାର୍ତ୍ତା ବହନ କରେ।