William Wordsworth (1770-1850) was one of the most famous and influential of England's Romantic poets. He is often called a "Poet of Nature," as his work is celebrated for its deep and spiritual love for the natural world.

Extra Details:

Born in the scenic Lake District of England, Wordsworth's surroundings profoundly shaped his poetry. Along with his friend Samuel Taylor Coleridge, he published Lyrical Ballads (1798), a collection of poems that is widely considered the starting point of the English Romantic movement. Wordsworth believed that poetry should be written in the "real language of men" and should be the "spontaneous overflow of powerful feelings... recollected in tranquility." He was appointed Poet Laureate of Britain in 1843. This particular poem, "The Solitary Reaper," was inspired by a journey he took to Scotland in 1803, where he encountered a young woman singing in a field, just as the poem describes.

Stanza 1

• Original (Indicator): "Behold her, single in the field..."
• English Meaning: The poet asks the listener to look at a young woman (Maiden) who is all alone in a field in the Scottish Highlands. She is reaping (cutting) the grain and singing a sad ("melancholy") song to herself. He is so captivated that he tells the listener (or himself) to either stop and listen quietly or to "gently pass" so as not to disturb her. The sound of her singing is so powerful that it seems to fill the entire deep valley.
• Odia Meaning (ଓଡ଼ିଆ ଅର୍ଥ): କବି ଶ୍ରୋତାଙ୍କୁ ସ୍କଟିଶ୍ ହାଇଲ୍ୟାଣ୍ଡସର ଏକ କ୍ଷେତରେ ଏକାକୀ ଶସ୍ୟ କାଟୁଥିବା ଜଣେ ଯୁବତୀ (Maiden)ଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ କହୁଛନ୍ତି । ସେ ଶସ୍ୟ କାଟୁ କାଟୁ ନିଜ ମନକୁ ଏକ ଦୁଃଖଭରା (melancholy) ଗୀତ ଗାଉଛନ୍ତି । କବି ଏତେ ମୁଗ୍ଧ ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି ଯେ ସେ ଶ୍ରୋତାଙ୍କୁ (କିମ୍ବା ନିଜକୁ) ଅଟକି ଯାଇ ଚୁପଚାପ୍ ଶୁଣିବାକୁ କିମ୍ବା ତାଙ୍କୁ ବିଚଳିତ ନ କରି "ଧୀରେ ସେ ଚାଲିଯିବାକୁ" କହୁଛନ୍ତି । ତାଙ୍କ ଗୀତର ସ୍ୱର ଏତେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯେ ତାହା ସମଗ୍ର ଗଭୀର ଉପତ୍ୟକାକୁ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ କରୁଥିବା ପରି ଲାଗୁଛି ।
• 
  

Stanza 2

• Original (Indicator): "No Nightingale did ever chaunt..."
• English Meaning: The poet compares her song to two of the most beautiful sounds in nature. He says that no Nightingale ever sang a more welcoming song to weary (tired) travelers in the shady oases of the Arabian desert. He also says her voice is more thrilling than the song of the Cuckoo-bird in springtime, whose song breaks the silence of the seas among the remote Hebrides islands (off Scotland's coast).
• Odia Meaning (ଓଡ଼ିଆ ଅର୍ଥ): କବି ତାଙ୍କ ଗୀତକୁ ପ୍ରକୃତିର ଦୁଇଟି ସୁନ୍ଦରତମ ଧ୍ୱନି ସହିତ ତୁଳନା କରୁଛନ୍ତି । ସେ କୁହନ୍ତି ଯେ ଆରବ ମରୁଭୂମିର ଛାୟାପୂର୍ଣ୍ଣ ମରୁଦ୍ୟାନରେ କ୍ଳାନ୍ତ (weary) ପଥିକମାନଙ୍କ ପାଇଁ କୌଣସି ନାଇଟିଙ୍ଗେଲ୍ (Nightingale) ପକ୍ଷୀ ଏତେ ମଧୁର ସ୍ୱାଗତ ସଙ୍ଗୀତ ଗାଇ ନାହିଁ । ସେ ଆହୁରି ମଧ୍ୟ କୁହନ୍ତି ଯେ ତାଙ୍କ ସ୍ୱର ସ୍କଟଲ୍ୟାଣ୍ଡର ଦୂରବର୍ତ୍ତୀ ହେବ୍ରିଡିସ୍ (Hebrides) ଦ୍ୱୀପପୁଞ୍ଜରେ ସମୁଦ୍ରର ନୀରବତାକୁ ଭାଙ୍ଗୁଥିବା ବସନ୍ତ ଋତୁର କୋକିଳ (Cuckoo-bird) ଗୀତଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ ରୋମାଞ୍ଚକର ।
• 
  

Stanza 3

• Original (Indicator): "Will no one tell me what she sings?
• ..."
• English Meaning: The poet cannot understand the language of the song (it is likely Scottish Gaelic, which he calls "Erse"). Because he cannot understand the words, he begins to wonder what the song is about. He guesses that it might be a "plaintive" (sad) song about "old, unhappy, far-off things, / And battles long ago." Or, he speculates, it could be a more "humble" (ordinary) song about everyday life—some "familiar matter" of sorrow, loss, or pain that has happened in the past and may happen again.
• Odia Meaning (ଓଡ଼ିଆ ଅର୍ଥ): କବି ଗୀତର ଭାଷା ବୁଝିପାରୁ ନାହାଁନ୍ତି (ଏହା ସମ୍ଭବତଃ ସ୍କଟିଶ୍ ଗେଲିକ୍ (Erse) ଭାଷାରେ ଥିଲା) । ସେ ଶବ୍ଦ ବୁଝିପାରୁ ନ ଥିବାରୁ, ସେ ଗୀତଟି କାହା ବିଷୟରେ ତାହା ଭାବିବାକୁ ଲାଗିଲେ । ସେ ଅନୁମାନ କରୁଛନ୍ତି ଯେ ଏହା ହୁଏତ "ପୁରୁଣା, ଦୁଃଖଦ, ବହୁ ଦୂରର ଜିନିଷ, / ଏବଂ ବହୁ ପୂର୍ବର ଯୁଦ୍ଧ" ବିଷୟରେ ଏକ "କରୁଣ" (plaintive) ଗୀତ ହୋଇପାରେ । ଅଥବା, ସେ ଅନୁମାନ କରୁଛନ୍ତି, ଏହା ଦୈନନ୍ଦିନ ଜୀବନ ବିଷୟରେ ଏକ ଅଧିକ "ସାଧାରଣ" (humble) ଗୀତ ହୋଇପାରେ—ଯାହା ଅତୀତରେ ଘଟିଥିବା କିମ୍ବା ପୁଣି ଘଟିପାରୁଥିବା କୌଣସି "ପରିଚିତ ବିଷୟ"ର ଦୁଃଖ, କ୍ଷତି ବା ଯନ୍ତ୍ରଣା ବିଷୟରେ ହୋଇପାରେ ।
• 
  

Stanza 4

• Original (Indicator): "Whate'er the theme, the Maiden sang..."
• English Meaning: The poet concludes that the specific theme (subject) of the song doesn't matter. The young woman (Maiden) sang as if her song "could have no ending." He watched her singing as she worked, bending over her sickle (reaping tool). The poet stood "motionless and still," completely absorbed in the music. Long after he "mounted up the hill" and could no longer see or hear her, he carried that music "in his heart." The experience had a profound and lasting impact on him.
• Odia Meaning (ଓଡ଼ିଆ ଅର୍ଥ): କବି ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ନେଉଛନ୍ତି ଯେ ଗୀତର ପ୍ରକୃତ ବିଷୟବସ୍ତୁ (theme) ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ନୁହେଁ । ସେହି ଯୁବତୀ (Maiden) ଏପରି ଗାଉଥିଲେ ସତେ ଯେପରି ତାଙ୍କ ଗୀତର "କୌଣସି ଶେଷ ନାହିଁ" । ସେ ତାଙ୍କ ଦାଆ (sickle) ଉପରେ ତଳକୁ ନଇଁ କାମ କରୁଥିବା ବେଳେ ତାଙ୍କୁ ଗୀତ ଗାଉଥିବାର ଦେଖିଲେ । କବି ସଙ୍ଗୀତରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମଗ୍ନ ହୋଇ "ସ୍ଥିର ଏବଂ ନିଶ୍ଚଳ" ହୋଇ ଠିଆ ହୋଇଥିଲେ । ସେ "ପାହାଡ ଉପରକୁ ଚଢିଯିବା" ପରେ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଆଉ ଦେଖିପାରୁ ନ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ସେହି ସଙ୍ଗୀତ  ନିଜ "ହୃଦୟରେ" ବହନ କରି ନେଇଗଲେ । ଏହି ଅନୁଭୂତି ତାଙ୍କ ଉପରେ ଏକ ଗଭୀର ଏବଂ ସ୍ଥାୟୀ ପ୍ରଭାବ ପକାଇଥିଲା ।

Solitary (ସୋଲିଟାରି) Alone, single (ଏକାକୀ)

1. Reaper (ରୀପର୍) One who cuts and gathers grain (ଶସ୍ୟ କାଟୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି)
2. Behold (ବିହୋଲ୍ଡ) To see or look at (ଦେଖ, ଦୃଷ୍ଟି ଦିଅ)
3. Yon (ୟନ୍) Yonder; over there (ସେଠାରେ, ଦୂରରେ)
4. Highland Lass (ହାଇଲ୍ୟାଣ୍ଡ୍ ଲାସ୍) A young woman from the Scottish mountains (ସ୍କଟଲ୍ୟାଣ୍ଡର ପାର୍ବତ୍ୟ ଅଞ୍ଚଳର ଯୁବତୀ)
5. Melancholy (ମେଲାନ୍‌କୋଲି) Sad, sorrowful (ଦୁଃଖଦାୟକ, ବିଷାଦପୂର୍ଣ୍ଣ)
6. Strain (ଷ୍ଟ୍ରେନ୍) A tune or melody (ଗୀତର ସ୍ୱର ବା ଲହର)
7. Vale (ଭେଲ୍) Valley (ଉପତ୍ୟକା)
8. Profund (ପ୍ରୋଫାଉଣ୍ଡ୍) Deep, intense (ଗଭୀର)
9. Nightingale (ନାଇଟିଙ୍ଗେଲ୍) A small bird known for its beautiful song at night (ଏକ ପ୍ରକାର ସୁଗାୟକ ପକ୍ଷୀ)
10. Chaunt (ଚାଣ୍ଟ୍) (Old spelling of) Chant; to sing (ଗୀତ ଗାଇବା)
11. Weary (ୱିଅରି) Tired (କ୍ଳାନ୍ତ, ଥକି ଯାଇଥିବା)
12. Haunt (ହଣ୍ଟ୍) A place frequently visited (ବାରମ୍ବାର ଆସୁଥିବା ସ୍ଥାନ)
13. Shady (ଶେଡି) Full of shade (ଛାୟାପୂର୍ଣ୍ଣ)
14. Thrilling (ଥ୍ରିଲିଙ୍ଗ୍) Exciting, causing a sudden feeling of excitement (ରୋମାଞ୍ଚକର)
15. Hebrides (ହେବ୍ରିଡିସ୍) A group of islands off the coast of Scotland (ସ୍କଟଲ୍ୟାଣ୍ଡ ଉପକୂଳରେ ଥିବା ଦ୍ୱୀପପୁଞ୍ଜ)
16. Plaintive (ପ୍ଲେଣ୍ଟିଭ୍) Sounding sad and mournful (କରୁଣ, ଦୁଃଖପୂର୍ଣ୍ଣ)
17. Humble (ହମ୍ବଲ୍) Ordinary, not proud (ସାଧାରଣ, ନମ୍ର)
18. Lay (ଲେ) A song or poem (ଗୀତ ବା କବିତା)
19. Familiar matter (ଫ୍ୟାମିଲିଅର୍ ମ୍ୟାଟର୍) Common or everyday subjects (ସାଧାରଣ ବା ପରିଚିତ ବିଷୟ)
20. Whate'er (ହ୍ଵାଟ୍‌ଏର୍) (Short for) Whatever (ଯାହାକିଛି ହେଉ)
21. Theme (ଥୀମ୍) The subject or main idea (ବିଷୟବସ୍ତୁ)
22. Maiden (ମେଡେନ୍) A young woman (ଯୁବତୀ)
23. Sickle (ସିକଲ୍) A tool with a curved blade for cutting grain (ଦାଆ)
24. O'er (ଓ'ର୍) (Short for) Over (ଉପରେ)
25. Motionless (ମୋସନ୍‌ଲେସ୍) Without moving, still (ସ୍ଥିର, ନିଶ୍ଚଳ)
26. Mounted (ମାଉଣ୍ଟେଡ୍) Climbed up (ଉପରକୁ ଚଢିବା)
27. Bore (ବୋର୍) Carried (ବହନ କଲା)

"The Solitary Reaper" is a poem where William Wordsworth recounts a powerful personal experience in the Scottish Highlands. The poet sees a "Highland Lass" working and singing all by herself in a field. Her song is described as "melancholy" or sad, yet it is so beautiful and powerful that it fills the entire valley with its sound. The poet is instantly captivated and stops to listen, telling himself to remain still or pass gently so as not to interrupt the music.

Wordsworth is so moved by her voice that he compares it favorably to the most beautiful sounds in nature. He declares that no Nightingale ever sang a more welcoming song to tired travelers in the Arabian desert, nor did any Cuckoo-bird in spring sing a more thrilling song to break the silence of the remote Scottish islands (the Hebrides). Her voice, to him, is more pure and impactful than either of these celebrated birds.

A key part of the experience is the mystery of the song. The poet cannot understand the words, as she is likely singing in Scottish Gaelic (Erse). This leads him to speculate about its theme. He wonders if it is a sad ("plaintive") song about ancient history, perhaps "old, unhappy, far-off things, / And battles long ago." He also considers that it might be a more simple, "humble" song about the "familiar matter" of everyday life—the personal sorrows, losses, or pains that are common to all human beings.

In the final stanza, the poet accepts that he will never know the song's meaning. He simply watches the Maiden sing "as if her song could have no ending" while she continues her work with her sickle. He stands "motionless and still," absorbing the sound. Finally, he continues his journey up the hill. The poem concludes by highlighting the lasting impact of the song; long after he could no longer hear it, he "bore" the music in his heart, a powerful and cherished memory.

 ଓଡ଼ିଆରେ ଦୀର୍ଘ ସାରାଂଶ

"ଦି ସୋଲିଟାରି ରୀପର୍" ଏକ କବିତା ଯେଉଁଥିରେ ଉଇଲିୟମ୍ ୱାର୍ଡସୱର୍ଥ ସ୍କଟିଶ୍ ହାଇଲ୍ୟାଣ୍ଡସରେ ତାଙ୍କର ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଅନୁଭୂତି ବର୍ଣ୍ଣନା କରନ୍ତି । କବି ଏକ "ହାଇଲ୍ୟାଣ୍ଡ ଲାସ୍" (ପାର୍ବତ୍ୟ ଯୁବତୀ)ଙ୍କୁ ଏକ କ୍ଷେତରେ ଏକାକୀ କାମ କରୁଥିବା ଏବଂ ଗୀତ ଗାଉଥିବାର ଦେଖନ୍ତି । ତାଙ୍କ ଗୀତକୁ "ଦୁଃଖଭରା" (melancholy) ବୋଲି ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି, ତଥାପି ଏହା ଏତେ ସୁନ୍ଦର ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯେ ଏହା ସମଗ୍ର ଉପତ୍ୟକାକୁ ତା'ର ଧ୍ୱନିରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଦିଏ । କବି ତତକ୍ଷଣାତ୍ ମୁଗ୍ଧ ହୋଇ ଶୁଣିବା ପାଇଁ ଅଟକି ଯାଆନ୍ତି ଏବଂ ସଙ୍ଗୀତରେ ବାଧା ନ ଦେବା ପାଇଁ ନିଜକୁ ସ୍ଥିର ରହିବାକୁ ବା ଧୀରେ ଚାଲିଯିବାକୁ କହନ୍ତି ।

ୱାର୍ଡସୱର୍ଥ ତାଙ୍କ ସ୍ୱରରେ ଏତେ ପ୍ରଭାବିତ ହୁଅନ୍ତି ଯେ ସେ ଏହାକୁ ପ୍ରକୃତିର ସବୁଠାରୁ ସୁନ୍ଦର ଧ୍ୱନି ସହିତ ତୁଳନା କରନ୍ତି । ସେ ଘୋଷଣା କରନ୍ତି ଯେ ଆରବ ମରୁଭୂମିରେ କ୍ଳାନ୍ତ ପଥିକମାନଙ୍କ ପାଇଁ କୌଣସି ନାଇଟିଙ୍ଗେଲ୍ ପକ୍ଷୀ ଏତେ ମଧୁର ସ୍ୱାଗତ ସଙ୍ଗୀତ ଗାଇ ନାହିଁ, କିମ୍ବା ବସନ୍ତ ଋତୁରେ କୌଣସି କୋକିଳ ପକ୍ଷୀ ଦୂରବର୍ତ୍ତୀ ସ୍କଟିଶ୍ ଦ୍ୱୀପପୁଞ୍ଜ (ହେବ୍ରିଡିସ୍)ର ନୀରବତାକୁ ଭଙ୍ଗ କରି ଏତେ ରୋମାଞ୍ଚକର ଗୀତ ଗାଇ ନାହିଁ । ତାଙ୍କ ପାଇଁ, ସେହି ଯୁବତୀଙ୍କ ସ୍ୱର ଏହି ଦୁଇ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପକ୍ଷୀଙ୍କଠାରୁ ଅଧିକ ଶୁଦ୍ଧ ଏବଂ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଥିଲା ।

ଏହି ଅନୁଭୂତିର ଏକ ମୁଖ୍ୟ ଅଂଶ ହେଉଛି ଗୀତର ରହସ୍ୟ । କବି ଗୀତର ଶବ୍ଦଗୁଡ଼ିକୁ ବୁଝିପାରନ୍ତି ନାହିଁ, କାରଣ ସେ ସମ୍ଭବତଃ ସ୍କଟିଶ୍ ଗେଲିକ୍ (Erse) ଭାଷାରେ ଗାଉଥାନ୍ତି । ଏହା ତାଙ୍କୁ ଏହାର ବିଷୟବସ୍ତୁ ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କରିବାକୁ ପ୍ରେରିତ କରେ । ସେ ଅନୁମାନ କରନ୍ତି ଯେ ଏହା ହୁଏତ ପ୍ରାଚୀନ ଇତିହାସ, "ପୁରୁଣା, ଦୁଃଖଦ, ବହୁ ଦୂରର ଜିନିଷ, / ଏବଂ ବହୁ ପୂର୍ବର ଯୁଦ୍ଧ" ବିଷୟରେ ଏକ "କରୁଣ" (plaintive) ଗୀତ ହୋଇପାରେ । ସେ ଏହା ମଧ୍ୟ ବିଚାର କରନ୍ତି ଯେ ଏହା ଦୈନନ୍ଦିନ ଜୀବନର "ପରିଚିତ ବିଷୟ" ବିଷୟରେ ଏକ ଅଧିକ ସରଳ, "ସାଧାରଣ" ଗୀତ ହୋଇପାରେ—ଯାହା ସମସ୍ତ ମଣିଷଙ୍କ ପାଇଁ ସାଧାରଣ ଥିବା ଦୁଃଖ, କ୍ଷତି କିମ୍ବା ଯନ୍ତ୍ରଣା ବିଷୟରେ ହୋଇପାରେ ।

ଅନ୍ତିମ ପଦରେ, କବି ଏହା ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି ଯେ ସେ ଗୀତର ଅର୍ଥ କେବେବି ଜାଣିପାରିବେ ନାହିଁ । ସେ କେବଳ ସେହି ଯୁବତୀଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଦାଆ ଧରି କାମ କରୁଥିବାବେଳେ "ଯେପରି ତାଙ୍କ ଗୀତର କୌଣସି ଶେଷ ନାହିଁ" ସେହିପରି ଗାଉଥିବାର ଦେଖନ୍ତି । ସେ "ସ୍ଥିର ଏବଂ ନିଶ୍ଚଳ" ହୋଇ ଠିଆ ହୋଇ ସେହି ଧ୍ୱନିକୁ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି । ଶେଷରେ, ସେ ପାହାଡ ଉପରକୁ ନିଜର ଯାତ୍ରା ଜାରି ରଖନ୍ତି । କବିତାଟି ଗୀତର ସ୍ଥାୟୀ ପ୍ରଭାବକୁ ଦର୍ଶାଇ ଶେଷ ହୁଏ; ତାଙ୍କୁ ଆଉ ସେହି ସ୍ୱର ଶୁଭୁନଥିବାର ବହୁତ ସମୟ ପରେ ମଧ୍ୟ, ସେ ସେହି ସଙ୍ଗୀତକୁ ନିଜ "ହୃଦୟରେ ବହନ" କରିଥିଲେ, ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ପ୍ରିୟ ସ୍ମୃତି ଭାବରେ ।