Rabindranath Tagore (1861-1941) was a Bengali poet, philosopher, musician, painter, and social reformer who reshaped Bengali literature and music in the late 19th and early 20th centuries. He is one of the most revered figures in Indian history, affectionately known as 'Gurudev'.

Tagore began writing poetry as a child and published his first collection at 16. In 1913, he became the first non-European to win the Nobel Prize in Literature, largely for his collection Gitanjali (Song Offerings). He was a visionary educator who founded Visva-Bharati University in Santiniketan, a place that challenged conventional classroom education. He composed the national anthems for both India ("Jana Gana Mana") and Bangladesh ("Amar Shonar Bangla"). He was knighted by the British in 1915 but renounced his knighthood in 1919 as a protest against the Jallianwala Bagh massacre. "The Flower-School" is a tender and imaginative poem from his collection The Crescent Moon (Shishu), which captures the world through the innocent and wondrous eyes of a child.

Stanza 1

Original (Indicator): "When storm-clouds rumble in the sky..." English Meaning: The poem begins with a child's observation. When the monsoon arrives, with storm clouds rumbling and June showers falling, the moist east wind "comes marching" across the heath . It blows its "bagpipes" among the bamboos. This arrival of rain causes "crowds of flowers" to bloom suddenly from unknown places, and they "dance upon the grass in wild glee".

 Odia Meaning    କବିତାଟି ଏକ ଶିଶୁର ପର୍ଯ୍ୟବେକ୍ଷଣରୁ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ । ଯେତେବେଳେ ମୌସୁମୀ ଆସେ, ଆକାଶରେ ମେଘ ଘଡ଼ଘଡ଼ି ମାରେ ଏବଂ ଜୁନ୍ ମାସର ବର୍ଷା ହୁଏ, ସେତେବେଳେ ଆର୍ଦ୍ର ପୂର୍ବ ପବନ ପଡ଼ିଆ ଉପରେ "ମାଡ଼ି ଆସେ" । ଏହା ବାଉଁଶ ବୁଦା ଭିତରେ ନିଜର "ବାଗପାଇପ୍" (ମହୁରୀ) ବଜାଏ । ବର୍ଷାର ଏହି ଆଗମନରେ, "ଫୁଲମାନଙ୍କର ଏକ ଗହଳି" ହଠାତ୍ ଅଜଣା ସ୍ଥାନରୁ ବାହାରି ଆସନ୍ତି, ଏବଂ ସେମାନେ "ବଣୁଆ ଆନନ୍ଦରେ ଘାସ ଉପରେ ନାଚନ୍ତି" ।

Stanza 2

Original (Indicator): "Mother, I really think the flowers go to school..."

English Meaning: The speaker, a child, tells his mother his theory. He truly believes the flowers go to a "school underground". He imagines they "do their lessons with doors shut" (like bulbs hidden in the earth). He also imagines they have a strict "master" (teacher) who punishes them by making them "stand in a corner" if they "want to come out to play before it is time".

 Odia Meaning    ବକ୍ତା, ଯିଏକି ଜଣେ ଶିଶୁ, ତା' ମା'ଙ୍କୁ ତା'ର ତତ୍ତ୍ୱ କହେ । ସେ ବିଶ୍ୱାସ କରେ ଯେ ଫୁଲମାନେ "ମାଟି ତଳେ ଥିବା ଏକ ସ୍କୁଲକୁ" ଯାଆନ୍ତି । ସେ କଳ୍ପନା କରେ ଯେ ସେମାନେ "କବାଟ ବନ୍ଦ କରି ନିଜ ପାଠ ପଢନ୍ତି" (ଯେପରି ମାଟି ତଳେ କନ୍ଦ ଲୁଚି ରହେ) । ସେ ଆହୁରି ମଧ୍ୟ କଳ୍ପନା କରେ ଯେ ସେମାନଙ୍କର ଜଣେ କଠୋର "ମାଷ୍ଟର" (ଶିକ୍ଷକ) ଅଛନ୍ତି, ଯିଏ "ସମୟ ପୂର୍ବରୁ ଖେଳିବାକୁ ବାହାରକୁ ଆସିବାକୁ" ଚେଷ୍ଟା କଲେ ସେମାନଙ୍କୁ ଦଣ୍ଡ ସ୍ୱରୂପ "କୋଣରେ ଠିଆ" କରାନ୍ତି । 

Stanza 3

Original (Indicator): "When the rains come they have their holidays..."

 English Meaning: The child continues his fantasy, explaining that the arrival of the rains signals the flowers' "holidays". He interprets the chaotic sounds of the storm as the celebration of school ending: the "Branches clash" and the "leaves rustle" in the wild wind. Even the "thunder-clouds clap their giant hands". At this moment, the "flower children" are free and "rush out" wearing their colorful "dresses of pink and yellow and white".

 Odia Meaning    ଶିଶୁଟି ତା'ର କଳ୍ପନା ଜାରି ରଖି କହେ ଯେ ବର୍ଷାର ଆଗମନ ହିଁ ଫୁଲମାନଙ୍କ "ଛୁଟି"ର ସଙ୍କେତ ଅଟେ । ସେ ଝଡ଼ର କୋଳାହଳମୟ ଶବ୍ଦକୁ ସ୍କୁଲ ଛୁଟି ହେବାର ଆନନ୍ଦ ଭାବରେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରେ: "ଡାଳଗୁଡ଼ିକ ପରସ୍ପର ସହ ଧକ୍କା ହୁଅନ୍ତି" ଏବଂ "ପତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ମର୍ମର ଶବ୍ଦ କରନ୍ତି" । ଏପରିକି "ବାଦଲଗୁଡ଼ିକ ନିଜର ବିଶାଳ ହାତରେ ତାଳି ମାରନ୍ତି" । ଏହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, "ଫୁଲ-ପିଲାମାନେ" ମୁକ୍ତ ହୋଇ ନିଜର "ଗୋଲାପୀ, ହଳଦିଆ ଏବଂ ଧଳା" ରଙ୍ଗର ପୋଷାକ ପିନ୍ଧି "ବାହାରକୁ ଦୌଡ଼ି ଆସନ୍ତି" ।

Stanza 4

Original (Indicator): "Do you know, Mother, their home is in the sky..."

 English Meaning: The child asks his mother a final, intimate question. He asks if she knows that the flowers' real "home is in the sky, where the stars are". He interprets the flowers looking up from the ground as a sign that they are "eager" and in a "hurry" to get back to their home. The child "can guess" that when the flowers "raise their arms" (their petals and stems), they are reaching for their own mother in the sky, just as the child has his own mother on earth .

  Odia Meaning    ଶିଶୁଟି ତା' ମା'ଙ୍କୁ ଏକ ଅନ୍ତିମ, ଆନ୍ତରିକ ପ୍ରଶ୍ନ ପଚାରେ । ସେ ପଚାରେ, ଫୁଲମାନଙ୍କର ପ୍ରକୃତ "ଘର ଆକାଶରେ, ତାରାମାନଙ୍କ ପାଖରେ" ବୋଲି ସେ ଜାଣନ୍ତି କି । ସେ ଫୁଲମାନଙ୍କର ମାଟିରୁ ଉପରକୁ ଚାହିଁବାକୁ ଏକ ସଙ୍କେତ ଭାବରେ ଦେଖେ ଯେ ସେମାନେ ଘରକୁ ଫେରିଯିବାକୁ "ଆଗ୍ରହୀ" ଏବଂ "ବ୍ୟସ୍ତ" ଅଛନ୍ତି । ଶିଶୁଟି "ଅନୁମାନ କରିପାରେ" ଯେ ଯେତେବେଳେ ଫୁଲମାନେ ନିଜର "ବାହୁ ଉଠାନ୍ତି" (ପାଖୁଡା ଏବଂ କାଣ୍ଡ), ସେମାନେ ଆକାଶରେ ଥିବା ନିଜ ମା'ଙ୍କ ପାଖକୁ ଯିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି, ଠିକ୍ ଯେପରି ଶିଶୁଟିର ନିଜ ମା' ପୃଥିବୀରେ ଅଛନ୍ତି ।

 Rumble (ରମ୍ବଲ୍) -> to make a long deep sound (ଘଡ଼ଘଡ଼ି ମାରିବା)

Showers (ଶାୱାର୍ସ) -> a fall of rain lasting a short time (ବର୍ଷା)

 Moist (ମଏଷ୍ଟ୍) -> slightly wet (ଆର୍ଦ୍ର, ଓଦା)

Heath (ହୀଥ୍) -> a large open area of wild unfarmed land (ପଡ଼ିଆ, ବୁଦାଳିଆ ଖୋଲା ଜାଗା) Bagpipes (ବାଗପାଇପ୍‌ସ୍) -> a musical instrument (ଏକ ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ର, ମହୁରୀ)

Bamboos (ବାମ୍ବୁସ୍) -> Tall, hollow-stemmed plants (ବାଉଁଶ)

Crowds (କ୍ରାଉଡ୍‌ସ୍) -> Large groups (ଗହଳି, ଦଳ)

Sudden (ସଡେନ୍) -> Happening quickly and unexpectedly (ହଠାତ୍)

Wild glee (ୱାଇଲ୍ଡ୍ ଗ୍ଲୀ) -> in a very excited and happy way (ବଣୁଆ ଆନନ୍ଦ, ଅତ୍ୟଧିକ ଖୁସି)

Underground (ଅଣ୍ଡରଗ୍ରାଉଣ୍ଡ୍) -> Below the surface of the

earth (ମାଟି ତଳେ) Lessons (ଲେସନ୍‌ସ୍) -> School work or classes (ପାଠ)

Shut (ଶଟ୍) -> Closed (ବନ୍ଦ)

Master (ମାଷ୍ଟର୍) -> here, the teacher (ଶିକ୍ଷକ)

Corner (କର୍ଣ୍ଣର୍) -> A place where two sides meet (କୋଣ)

 Holidays (ହଲିଡେଜ୍) -> A time of rest from school or work (ଛୁଟି)

 Branches (ବ୍ରାଞ୍ଚେସ୍) -> Limbs of a tree (ଗଛର ଡାଳ)

Clash (କ୍ଲାଶ୍) -> here, hit against one another during a storm (ପରସ୍ପର ସହ ଧକ୍କା ହେବା)

 Forest (ଫରେଷ୍ଟ୍) -> A large area covered with trees (ଜଙ୍ଗଲ)

 Rustle (ରସଲ୍) -> to make a sound of leaves moving or rubbing together (ପତ୍ରର ମର୍ମର ଧ୍ୱନି)

Wild wind (ୱାଇଲ୍ଡ୍ ୱିଣ୍ଡ୍) -> Strong, untamed wind (ପ୍ରବଳ ପବନ)

Thunder-clouds (ଥଣ୍ଡର୍-କ୍ଲାଉଡ୍‌ସ୍) -> Storm clouds that produce thunder (ଘଡ଼ଘଡ଼ି କରୁଥିବା ମେଘ)

Clap (କ୍ଲାପ୍) -> To strike palms together to make a sound (ତାଳି ମାରିବା)

Giant (ଜାଏଣ୍ଟ୍) -> very large (ବିଶାଳ)

Flower children (ଫ୍ଲାୱାର୍ ଚିଲ୍‌ଡ୍ରେନ୍) -> The flowers imagined as children (ଫୁଲ-ପିଲାମାନେ)

Rush out (ରଶ୍ ଆଉଟ୍) -> To come out quickly (ଦୌଡ଼ି ବାହାରି ଆସିବା)

 Dresses (ଡ୍ରେସେସ୍) -> Clothes (ପୋଷାକ)

 Pink (ପିଙ୍କ୍) -> A pale red color (ଗୋଲାପୀ)

Yellow (ୟେଲୋ) -> The color of a lemon (ହଳଦିଆ)

White (ହ୍ଵାଇଟ୍) -> The color of milk (ଧଳା)

 Home (ହୋମ୍) -> The place where one lives (ଘର)

Sky (ସ୍କାଏ) -> The space above the earth (ଆକାଶ)

Stars (ଷ୍ଟାର୍ସ) -> Bright points of light in the night

Eager (ଈଗର୍) -> Wanting to do something

very much (ଆଗ୍ରହୀ, ବ୍ୟଗ୍ର)

Hurry (ହରି) -> Haste, rush (ବ୍ୟସ୍ତତା, ଶୀଘ୍ରତା)

Guess (ଗେସ୍) -> To form an opinion without definite knowledge (ଅନୁମାନ କରିବା)

 Raise (ରେଜ୍) -> To lift up (ଉପରକୁ ଉଠାଇବା)

 Arms (ଆର୍ମ୍‌ସ) -> Limbs used for lifting (here, petals or stems)(ବାହୁ)

 "The Flower-School" by Rabindranath Tagore is a gentle and imaginative poem that expresses a child's wonder about the natural world, specifically about the appearance of flowers during the monsoon. The poem is a monologue, spoken by a child to his mother. The speaker begins by observing that when the "storm clouds rumble" and the "June showers" arrive, the flowers suddenly burst into bloom "in a gaily-dressed crowd". This sudden appearance makes the child curious, leading him to invent a fantasy to explain where they come from. He imagines that the flowers are children who attend a "school underground". In this imaginary school, the flowers "do their lessons with doors shut," staying hidden as bulbs and roots. They have a "master" who is strict. If the flower-children try to "come out to play" before the right time, their master punishes them by making them "stand in a corner". The child's imagination gives the flowers human-like qualities and a life hidden from human eyes. The child continues his metaphor by explaining that the monsoon rain is the signal for their "holidays". He interprets the sounds of the storm as the sounds of the school breaking up: the "Branches clash" in the forest, and the "leaves rustle" in the wild wind, while the "thunder-clouds clap their giant hands". This is when the "flower children" are finally free. They "rush out" in their colorful "dresses of pink and yellow and white," joyfully dancing upon the grass. In the final stanza, the child shares his deepest and most touching thought with his mother. He asks her if she knows that the flowers' true "home is in the sky," with the stars. He believes that the flowers, looking up from the earth, are "eager" and in a "hurry" to get back to their home. He "can guess" that they are raising their arms to their own mother in the sky, just as the child speaker feels a deep love and longing for his own mother . 

ରବୀନ୍ଦ୍ରନାଥ ଠାକୁରଙ୍କ ଲିଖିତ "ଦ ଫ୍ଲାୱାର-ସ୍କୁଲ୍" (ଫୁଲ-ବିଦ୍ୟାଳୟ) ଏକ କୋମଳ ଏବଂ କାଳ୍ପନିକ କବିତା ଯାହା ପ୍ରାକୃତିକ ଜଗତ, ବିଶେଷକରି ବର୍ଷା ଋତୁରେ ଫୁଲମାନଙ୍କର ଆବିର୍ଭାବ ବିଷୟରେ, ଜଣେ ଶିଶୁର ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଭାବକୁ ପ୍ରକାଶ କରେ । ଏହି କବିତାଟି ଏକ ଶିଶୁ ତା’ର ମା'ଙ୍କୁ କହୁଥିବା ଏକ ସ୍ୱଗତୋକ୍ତି ଅଟେ । ବକ୍ତା (ଶିଶୁ) ପ୍ରଥମେ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରେ ଯେ ଯେତେବେଳେ "ମେଘ ଘଡ଼ଘଡ଼ି ମାରେ" ଏବଂ "ଜୁନ୍ ମାସର ବର୍ଷା" ଆସେ, ସେତେବେଳେ ଫୁଲମାନେ ହଠାତ୍ "ଆନନ୍ଦରେ ରଙ୍ଗୀନ ପୋଷାକ ପିନ୍ଧି" ଫୁଟି ଉଠନ୍ତି । ଫୁଲମାନଙ୍କର ଏହି ହଠାତ୍ ଆବିର୍ଭାବ ଶିଶୁକୁ କୌତୁହଳୀ କରେ, ଯାହା ତାକୁ ଏକ କଳ୍ପନା ସୃଷ୍ଟି କରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରେ । ସେ କଳ୍ପନା କରେ ଯେ ଫୁଲମାନେ ହେଉଛନ୍ତି ପିଲା ଯେଉଁମାନେ "ମାଟି ତଳେ ଥିବା ଏକ ବିଦ୍ୟାଳୟକୁ" ଯାଆନ୍ତି । ଏହି କାଳ୍ପନିକ ବିଦ୍ୟାଳୟରେ, ଫୁଲମାନେ "କବାଟ ବନ୍ଦ କରି ନିଜ ପାଠ ପଢନ୍ତି", ମାଟି ତଳେ କଢ ବା ମୂଳ ହୋଇ ଲୁଚି ରହନ୍ତି । ସେମାନଙ୍କର ଜଣେ "ଶିକ୍ଷକ" ଅଛନ୍ତି ଯିଏ କଠୋର ଅଟନ୍ତି । ଯଦି ଫୁଲ-ପିଲାମାନେ ଠିକ୍ ସମୟ ପୂର୍ବରୁ "ଖେଳିବାକୁ ବାହାରକୁ ଆସିବାକୁ" ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି, ତେବେ ତାଙ୍କ ଶିକ୍ଷକ ସେମାନଙ୍କୁ "କୋଣରେ ଠିଆ କରାଇ" ଦଣ୍ଡ ଦିଅନ୍ତି । ଶିଶୁର କଳ୍ପନା ଫୁଲମାନଙ୍କୁ ମାନବୀୟ ଗୁଣ ଏବଂ ମଣିଷ ଆଖିରୁ ଲୁଚି ରହିଥିବା ଏକ ଜୀବନ ପ୍ରଦାନ କରେ । ଶିଶୁଟି ତା'ର ରୂପକକୁ ଆଗକୁ ବଢାଇ କହେ ଯେ ମୌସୁମୀ ବର୍ଷା ହିଁ ସେମାନଙ୍କ "ଛୁଟି"ର ସଙ୍କେତ । ସେ ଝଡ଼ର ଶବ୍ଦକୁ ସ୍କୁଲ ଛୁଟି ହେବାର ଶବ୍ଦ ଭାବରେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରେ: ଜଙ୍ଗଲରେ "ଡାଳଗୁଡ଼ିକ ପରସ୍ପର ସହ ଧକ୍କା ହୁଅନ୍ତି", "ପତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ମର୍ମର ଶବ୍ଦ କରନ୍ତି" ଏବଂ "ବାଦଲଗୁଡ଼ିକ ନିଜର ବିଶାଳ ହାତରେ ତାଳି ମାରନ୍ତି" । ଏହି ସମୟରେ "ଫୁଲ-ପିଲାମାନେ" ଶେଷରେ ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି । ସେମାନେ ନିଜର ରଙ୍ଗୀନ "ଗୋଲାପୀ, ହଳଦିଆ ଏବଂ ଧଳା" ପୋଷାକ ପିନ୍ଧି ଘାସ ଉପରେ ଆନନ୍ଦରେ ନାଚିବାକୁ "ବାହାରକୁ ଦୌଡ଼ି ଆସନ୍ତି" । ଅନ୍ତିମ ପଦରେ, ଶିଶୁଟି ତା' ମା'ଙ୍କ ସହ ନିଜର ଗଭୀରତମ ଭାବନା ବାଣ୍ଟେ । ସେ ପଚାରେ ଯେ ଫୁଲମାନଙ୍କର ପ୍ରକୃତ "ଘର ଆକାଶରେ, ତାରାମାନଙ୍କ ପାଖରେ" ଅଛି ବୋଲି ସେ ଜାଣନ୍ତି କି । ସେ ବିଶ୍ୱାସ କରେ ଯେ ଫୁଲମାନେ ପୃଥିବୀରୁ ଉପରକୁ ଚାହିଁ ଘରକୁ ଫେରିଯିବା ପାଇଁ "ଆଗ୍ରହୀ" ଏବଂ "ବ୍ୟସ୍ତ" ଅଛନ୍ତି । ସେ "ଅନୁମାନ କରିପାରେ" ଯେ ସେମାନେ ଆକାଶରେ ଥିବା ନିଜ ମା'ଙ୍କ ପାଖକୁ ଯିବାକୁ "ବାହୁ ଉଠାନ୍ତି", ଠିକ୍ ଯେପରି ସେ (ବକ୍ତା) ନିଜ ମା'ଙ୍କୁ ଭଲ ପାଏ ।